Wednesday, March 27, 2013

Τα καινούργια μου...παλιά κάποιων άλλων!!!

Όταν η Ρένα μας προσκάλεσε να παρουσιάσουμε τα παλιά μας, αγαπημένα αντικείμενα έσκασα! 
Τι να δείξω εγώ που βρίσκομαι στην ξενιτιά και έχω τα παλιά μου φυλαγμένα στο σπίτι στην Ελλάδα, μόλις...2500 χλμ μακρυά;;; Σκέφτηκα...σκέφτηκα...και διαπίστωσα ότι είχα αποκτήσει χωρίς να το καταλάβω κάποια αντικείμενα που ήδη αγαπάω τρελά, πράγματα που μέχρι πρότινος ανήκαν σε κάποιους άλλους!
 Έτσι το ταξίδι μου άρχισε...

Στη γειτονική Αγγλία βρήκα και συμπλήρωσα το σετ τσαγιού που μου είχε αγοράσει η μαμά μου 30 χρόνια πριν!!!
 Ανακάλυψα πως υπάρχουν τεράστιες αποθήκες-μαγαζιά που πουλάνε κομμάτια από παλιά σερβίτσια, ελαφρά χρησιμοποιημένα ή καινούργια και αν είσαι τυχερός μπορείς να ολοκληρώσεις ένα σετ που το είχες μισό ή ελλιπές!
 Το έχω ακουμπήσει πάνω στο τραπεζομάντιλο που έπλεξε η συγχωρεμένη η γιαγιά μου με περισσή αγάπη για την πρώτη της εγγονή πριν 33 χρόνια! Πάντα μου έλεγε ότι το μετάνιωσε που το έπλεξε σε μπεζ χρώμα αλλά εμένα μου άρεσε ακριβώς γι'αυτό το λόγο, γιατί μου έκανε πολύ αρχοντικό και ζεστό!!!

Στις όχθες του Σηκουάνα υπάρχουν κιόσκια - les bouquinistes - που πουλάνε παλιά βιβλία και περιοδικά.
 Εκεί αγόρασα ένα περιοδικό του 1925!!! 
Το περιεχόμενό του έχει να κάνει με το εργόχειρο και τη διακόσμηση του σπιτιού!
Η μόδα της εποχής πρόσταζε ράνερ για τα τραπέζια!!!
 Μετάνιωσα που δεν αγόρασα και μερικά ακόμα, μια και η τιμή τους ήταν πολύ χαμηλή(φαντάζομαι επειδή δεν ενδιαφέρονται και πολλοί για τέτοιου είδους περιοδικά...)!

Το σπιρτόκουτο που βλέπετε το αγόρασα από μια braderie(υπαίθρια αγορά) για μόλις 2 ευρώ! 
Μου φάνηκε φοβερό που βρήκα στο κέντρο των Βρυξελλών ένα ελληνικό σπιρτόκουτο του 1971!!!
Μέσα στο κουτί υπάρχουν ακόμα σπίρτα και είναι γραμμένη η ημερομηνία πώλησής του!
Ποιος ήταν αυτός που πριν 40+ χρόνια πούλησε ένα σπιρτόκουτο και για πόσα άραγε χρήματα;;;
 Προφανώς δε θα μάθω ποτέ!

Κάθε αντικείμενο και μια ιστορία!
Κάθε ιστορία και κάποιος άνθρωπος!
Ευχαριστώ Ρένα για τα ταξίδια στο χώρο και στο χρόνο! 
Σπουδαίες ιστορίες ήρθαν στο φως χάρη στην πρόσκλησή σου, ιστορίες που αποδεικνύουν ότι τ' αντικείμενα έχουν την αξία που τους δίνουν οι ιδιοκτήτες τους και ο τρόπος που τα συντηρούν!!!

ΥΓ: Όχι άλλο...χιόνι!!!!!!!!!! Δεν το αντέχω!!!!!!!!!!!!!!! Τέλειωσε ο Μάρτης και εδώ ακόμα ασπρίζει ο τόπος!!!!!!!!!
Μην τυχόν όμως και με περιμένετε με καύσωνες το καλοκαίρι όπως πέρσι!!!!!!!!!!!Ούτε την πολύ ζέστη αντέχω!!!!!!!!!
Προς το παρόν..."κάνει κρύο και χιονιά, θέλω τζάκι και γωνιά"!!!!

13 comments:

Χαρά Θ. said...

Να που όλοι κάτι έχουμε καλά κρυμένο στο ντουλάπι της καρδιάς και το νοιώθουμε τόσο σύγχρονο και προπάντων οικείο που αγνοούμε εντέχνως τα χρόνια του.
Απλά κουβαλάει μνήμες,συναίσθημα, αρχοντιά!
Νάσαι καλά Μαρινάκι μου 2500χλμ. μακρυά.
Φιλάκια πολλά όμορφη.

gwgoyla said...

Σιγουρα τα παλια αντικειμενα εχουν μια αλλη φινετσα...και σιγουρα συναισθηματικη αξια για ολους μας Μαρινα..το συγκεκριμενο τραπεζομαντηλο που σου ειχε πλεξει η γιαγια σου,ακριβως το ιδιο σχεδιο και χρωμα μου εχει πλεξει η δικη μου μαμα..οταν επιστρεψεις με το καλο στα πατρια εδαφη θα σου το δειξω..
Πολλες καλημερες φιλια!!!

Rena Christodoulou said...

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΜΑΡΙΝΑΚΙ ΜΟΥ!!!!!
ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΠΟΥ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ, ΠΟΛΥ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ!!!
ΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ ΟΤΑΝ ΤΑ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ!!!!!
ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΤΑ ΠΙΑΤΑ ΠΟΥ ΒΡΗΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΣ!
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ, ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΝΑ ΣΩΖΟΝΤΑΙ ΤΟΣΟΣ ΠΑΛΙΑ!!
ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ!!!!

linaaaap said...

Ενθουσιάστηκα με τους θησαυρούς σου! Με συγκίνησε το ελληνικό σπιρτόκουτο και με συνεπήρε η ιδέα ότι κατάφερες να συμπληρώσεις το σερβίτσιο σου μετά από τόσα χρόνια, "σκαλίζοντας" μυστικές γωνιές σε μια άλλη χώρα!

Marie-Anne said...

Τι καλά που βρήκες και συμπλήρωσες το σερβίτσιο σου στο Λονδίνο!!!!
ΠΟλύ όμορφο το πλεκτό της γιαγιάς σου, να είσαι καλά να την θυμάσαι πάντα με αγάπη. Όσο για το γαλλικό περιοδικό, φανταστικό! Με την πρώτη ευκαιρία πάρε το Thalys και πήγαινε να βρείς κι άλλα, χαχαχα!! Πριν λίγα χρόνια ήμουν συχνή πελάτις του Thalys για Paris-Bruxelles και το Eurostar Brussels-London (περασμένα μεγαλεία...).
Φιλάκια πολλά, Μαρίνα μου!

ΥΓ.Ωραίο και το σπιρτόκουτο! Εχω κι εγώ μια μεγάλη συλλογή από σπιρτόκουτα αλλά δεν την έχω αξιοποιήσει ακόμα.

rena said...

Με πιάνει μια μελαγχολία όταν βλέπω τόσο παλιά αντικείμενα,δεν ξέρω γιατί σκέφτομαι διάφορες ιστορίες γι αυτά,ειδικά όταν πρόκειται για περιοδικά.
Ανεκτίμητης αξίας όλα και αν σκεφτείς πως οι άνθρωποι τότε μάζευαν δεκάρα δεκάρα τα χρήματα για να τα αποκτήσουν κάποτε ήταν όνειρο ζωής να αγοράσουν ένα σερβίτσιο πορσελάνης για τη προίκα της εγγόνας!
Φιλάκια πολλά Μαρινάκι!!!

Niatta said...

Όσο μακριά και να βρίσκεται ο Έλληνας, πάντα κουβαλάει κάτι που τον συνδέει με το παρελθόν! Τα εργόχειρα της (κάθε) γιαγιάς είναι αθάνατα!
Ευτυχώς που δεν είχε παλιά κάδους ανακύκλωσης και σώθηκαν τέτοια περιδικά. Από πόσα χέρια άραγε πέρασε;
Αν βρεθείς Θεσσαλονίκη πέρνα να διαλέξεις σειρές ολοκληρωμένες με σπιρτόκουτα γεμάτα σπίρτα(φορεσιές, καράβια...) Άχρηστες αλλά ωραίες συλλογές.
Φιλιά!

sundayspoon said...

Πολύ ωραία ανάρτηση! Γενικά με μαγεύουν τα αντικείμενα που κουβαλούν ιστορία και πραγματικά εντυπωσιάστηκα με το σπιρτόκουτο!
Φιλιά!

Magia da Inês said...

Lindos objetos, preciosos pelas lembranças.

¸.•°♡♡彡
Feliz Páscoa!
Com muita paz e harmonia no coração, na família e com todos seus amigos!!!
Beijinhos de sua amiga
do Brasil.
¸.•°♡♡彡

ronitsa said...

Ολα ειναι ωραια και εχουν ιδιαιτερη αξια για τον καθενα αλλα το σπιρτοκουτο ηταν κατι το διαφορετικο να το βρεις μακρια απο την πατριδα σου.Αλλα και το περιοδικο μετα απο τοσα χρωνια να φτανει στα χερια καποιου που εκτημα τα κεντηματα ειναι υπεροχο.Να εισαι καλα και να μας δειξεις και αλλες αγωρες οταν κανεις πολλα φιλια.

magda said...

Εξαιρετικά τα αντικείμενα σου-αντίκες Μαρίνα μου!
Κι εδώ έχει κρύο και βροχή.
Η άνοιξη είναι μόνο σε μερικά οπωροφόρα.
Πολλά φιλάκια

Pepi said...

Ενα κι ένα, ξεχωριστά τα δικά σου παλαιά! Θησαυροί ανεκτίμητοι, μοναδικής ομορφιάς! Να'σαι καλά, Μαρινάκι που, ευλαβικά, φροντίζεις αυτές τις ομορφιές!

oldthings said...

Μαρίνα καλησπέρα !
Πολύ όμορφη η ανάρτηση σου ,μας ταξίδεψες ,στο παρελθόν και στο παρόν !Είμαι λάτρης των υπαίθριων αγορών με παλιά αντικείμενα. Μπράβο που κατάφερες να συμπληρώσεις το σετ της μαμάς !