Φάβα η θαυματουργή!!!

Τη φάβα δεν την έβαζα στο στόμα μου ως και μεγάλη! Μέχρι που μια Κυριακή, πριν κάτι χρόνια, μας πήραν οι γονείς μου και μας πήγαν οικογενειακώς σ'ένα ταβερνάκι και δοκίμασα για πρώτη φορά αυτό το όσπριο. Από τότε με κατέκτησε κυριολεκτικά!!! Έγινε το αγαπημένο μου !!!
Και της χάρισα και τ' όνομα "θαυματουργή" γιατί με χορταίνει και με ικανοποιεί σαν φαγητό, όπως όταν τρώω κρέας!


Υλικά:
300 γρ. κίτρινη φάβα
750 γρ. νερό περίπου
1 μικρό κρεμμυδάκι
μισό ποτηράκι κρασιού λεμόνι
αλάτι και πιπέρι
50γρ. ελαιόλαδο
μαϊντανό
κρεμμυδάκι φρέσκο ή ξερό για το γαρνίρισμα

Εκτέλεση:
Βάζουμε τη φάβα μέσα στο νερό και τη βράζουμε σε σιγανή φωτιά μέχρι να μαλακώσει. Την ανακατεύουμε κατά διαστήματα ώστε να μην κολλήσει. Τρίβουμε το κρεμμύδι και το ρίχνουμε στη φάβα μαζί με το λάδι και ανακατεύουμε. Προσθέτουμε το λεμόνι και ανακατεύουμε ξανά. Μόλις έχει πιεί όλα τα υγρά της και πάει να γίνει χυλός, τη βγάζουμε από τη φωτιά και την περνάμε από το multi ώστε να γίνει σαν πουρές. Την ξανατοποθετούμε στην κατσαρόλα και προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι. Τη σερβίρουμε στολίζοντας με λαδάκι, κρεμμυδάκι και μαϊντανό.



Καλή σας επιτυχία!
Τρέχω γιατί νομίζω πως η δικιά μου είναι έτοιμη για σερβίρισμα!

Άντε να αναθαρρήσουμε λιγάκι...!!!!

Πάντα επιτυχίες παλικάρι μου!!!


Να ανεβάζεις ψηλά την Ελλάδα στα πέρατα του κόσμου!!!

Σίγησε η φωνή της παραδοσιακής μουσικής!

Φτωχότερη η μουσική μας, φτωχότερη και η παράδοσή μας από το χαμό της Δόμνας Σαμίου!

Το βιογραφικό της πλούσιο, η φωνή της μοναδική και χαρακτηριστική!
Την αποχαιρετώ ακούγοντας την στο "Τζιβαέρι" που τόσο αγαπώ!!!

Kαφεδάκι θα πιούμε;

Καλό μήνα σε όλους μας!!!
Με το καλό να έρθει η άνοιξη και να φύγει επιτέλους το κρύο και η υγρασία!
Προς το παρόν ας ζεσταθούμε πίνοντας ένα καφεδάκι...τσάι...ότι θέλει η κάθε μια!

decoupage με χαρτοπετσέτα

Ξεροσφύρι θα τον πιούμε;;;
Ναιιιιιιιιι....!!!!!!!!!!
Πλησιάζει το καλοκαιράκι....Είναι ώρα για δίαιτα!
(...μεταξύ μας...κλέβω κανένα μπισκοτάκι όταν κανείς δεν κοιτά....!)

Έχω καταλήξει πως η καλύτερη δίαιτα είναι να είσαι συνέχεια απασχολημένος!
Γι'αυτό πλέκω, ντεκουπάρω και ράβω συνεχώς!!!
Είναι και οι δουλειές του σπιτιού βέβαια, τα γαλλικά...
Θα μου πείτε σπουδαία γυμναστική για το μυαλό και την ψυχή και λιγότερο για το σώμα!!!
Δε βαριέσαι....ότι ευχαριστεί τον καθένα!

Καλό Σαββατοκύριακο!!!

Μαγειρεύω γι'αυτούς που θυμάμαι και ακόμα αγαπώ....

Σήμερα μαγειρεύω κάτι ιδιαίτερο!
Είναι η συμμετοχή μου στο παιχνίδι του μπλογκ Παιχνίδια της κουζίνας,
της Πρασινάδας, της Ξανθής και της thalassamoν με θέμα την αγάπη μεταφρασμένη σε γεύσεις!


Πως εκφράζεις κάτι που σου φέρνει ένα κόμπο στο λαιμό όταν το σκέφτεσαι;
Αυτοί που έφυγαν....δύσκολο κεφάλαιο στη ζωή μου....
Όσο και αν φανεί παράξενο όμως νιώθω μια περίεργη αγαλλίαση όταν ετοιμάζω το δικό τους "φαγητό": το στάρι.


Η συνταγή μου είναι μία μείξη της συνταγής της Ρεγγίνας και της συνταγής της μαμάς μου.
Το αποτέλεσμα τιμά όπως πρέπει αυτούς που έφυγαν και εκφράζει την αγάπη μου, όπως μπορεί να εκφραστεί αυτή τώρα πια!

Υλικά:
Δανείζομαι το πρώτο υλικό για τα κόλλυβα από τη Ρεγγίνα:
1) Αγάπη
2) μισό κιλό στάρι
3) σουσάμι
4) 1 ρόδι
5) διάφορους ανάλατους ξηρούς καρπούς
6) γλυκάνισο
7) σταφίδες
8) μαϊντανό
9) κανέλα
10) κρυσταλλική ζάχαρη
11) άχνη ζάχαρη
12) κουφετάκια για το στόλισμα

Βράζω το στάρι από το προηγούμενο βράδυ για 5 ώρες περίπου, σε μία κατσαρόλα που έχω γεμίσει με νερό. χρειάζεται πολύ νερό γιατί το στάρι το ρουφάει κατά τη διάρκεια του βρασμού. Αν λιγοστέψει πολύ προσθέτουμε λίγο καυτό νερό, ώστε να μη διακοπεί ο βρασμός. Το δοκιμάζω συχνά μέχρι να γίνει μαλακό, όσο το θέλω. Τότε το σουρώνω και το απλώνω πάνω σε δύο πετσέτες για να στεγνώσει όσο γίνεται μέχρι την άλλη μέρα που θα το φτιάξω στο δίσκο.
Την επόμενη μέρα αδειάζω το στεγνό πια στάρι σε μία λεκάνη. Γεμίζω το μισό multi με διάφορους ξηρούς καρπούς και τους χτυπάω τόσο πολύ, μέχρι να γίνουν σαν αλεύρι. Τους περνάω από το αντικολλητικό τηγάνι για να φύγει η υγρασία τους και τους ρίχνω μέσα στο στάρι και ανακατεύω. Προσθέτω το ρόδι, τους υπόλοιπους ξηρούς καρπούς (κομμένους στη μέση) και το γλυκάνισο. Το αμύγδαλο ιδιαίτερα μπορούμε και να το αποφλοιώσουμε βράζοντας το σ' ένα μπρίκι και τραβώντας το φουστανάκι του. Παρουσιάζει πιο όμορφη εικόνα έτσι. Περνάω το σουσάμι από το αντικολλητικό τηγανάκι μόνο του, μέχρι να πάρει ένα μουσταρδί χρώμα και το ρίχνω στη λεκάνη. Τις σταφίδες τις μουλιάζω σ' ένα μείγμα με κονιάκ και νερό, σε ίση αναλογία το καθένα, για 3 ώρες όπως συμβουλεύει και η Ρεγγίνα. Τους δίνει υπέροχη γεύση. Τις στεγνώνω και τις προσθέτω και αυτές στη λεκάνη. Ψιλοκόβω μαϊντανό και πασπαλίζω μπόλικη κανέλα.
Ανακατεύω καλά όλα τα υλικά και τα τοποθετώ πάνω σ' ένα δισκάκι. Ρίχνω ένα στρώμα κρυσταλλικής ζάχαρης και από πάνω ένα παχύ στρώμα άχνης. Με ένα κομμάτι λαδόκολλα πατάω ελαφρά το λοφάκι που έχει σχηματιστεί με κινήσεις από μέσα προς τα έξω ώσπου να επιτύχω μία λεία επιφάνεια.
Τέλος στολίζω με τα ασημένια κουφετάκια με όποια σχέδια μου αρέσουν.
Πριν να σερβίρουμε ανακατεύουμε καλά όλα τα υλικά του δίσκου ώστε να πάει η ζάχαρη παντού.

Συγχωρέστε με που δε σας δίνω ακριβείς ποσότητες των υλικών. Δε τις έχω υπολογίσει ακριβώς. Γι' αυτό κάθε φορά μου μένουν αρκετά υλικά. Επειδή όμως δεν είναι καιρός για περιττά έξοδα, το Σάββατο που θα ξαναφτιάξω στάρι θα προσπαθήσω να τις υπολογίσω και θα τις συμπληρώσω σε τούτη την ανάρτηση.
Επίσης όπως είδατε δε χρησιμοποιώ αλεύρι όπως οι περισσότερες νοικοκυρές. Δε μου αρέσει γιατί το στάρι γίνεται πολύ στεγνό. Αντί αυτού έβαλα το "αλευρένιο" τρίμα των ξηρών καρπών.

Η κλήρωση έγινε...Ο τυχερός κληρώθηκε...

Ευχαριστώ πολύ για τη συμμετοχή σας στον διαγωνισμό αγαπημένου ποιήματος!
Κάθε ένα από αυτά είναι ξεχωριστό, κάθε ένα από αυτά αγγίζει διαφορετικά την ψυχή!
Κερδισμένος είναι αυτός που ασχολείται με τη λογοτεχνία και την ποίηση, που ταξιδεύει μ'αυτόν τον τρόπο, που εξωτερικεύει σκέψεις και αισθήματα γράφοντας ή διαβάζοντας!

Τις συμμετοχές μπορείτε να τις δείτε ΕΔΩ!

Ύστερα από την πατροπαράδοτη κλήρωση με τα χαρτάκια, η μικρή μου κόρη επέλεξε την νικήτρια...το νούμερο 8....τη Ρούλα Σμαραγδένια που πήρε μέρος μ'ένα ποίημα που έγραψε μόνη της!

8)Από τη Ρούλα Σμαραγδένια:

ΑΤΙΤΛΟ

Για πολιτείες αγνωστες ξεκίνησε να πάει.
Παιζογελούσε η Ανοιξη μες την καρδιά του Μάη.
Την θαλασσόπρτα ανοίγει να κινήσει,
της φαντασίας το ταξίδι ν αρχινησει.
Χιλια χαμόγελα τριγύρω σκορπισμένα,
γλάροι πετούν με τα φτερά τους ανοιγμένα.
Για χώρες όμορφες ξεκίνησε στ αλήθεια,
που μοιάζαν όμως σαν της γιαγιάς μας τα παραμύθια......

Ρούλα Σμαραγδένια

Συγχαρητήρια Ρούλα!!!
Περιμένω τη διεύθυνσή σου για να στείλω το δώρο σου!!!

Μια αγάπη μοναδική!!!

17 χρόνια πριν μία καλή μου φίλη με ρώτησε πως θα γιορτάσω την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου.
Της είπα ότι γιορτάζω την αγάπη μου κάθε μέρα και όχι αυτή την ημέρα που την έβλεπα καθαρά εμπορική.
"Σου εύχομαι να γεννήσεις αυτή τη μέρα και να τη γιορτάζεις κάθε χρόνο!!!"μου είπε και χαμογέλασε παιχνιδιάρικα.
Ήμουν έγκυος στον 9ο μήνα!
Και όλα έγιναν ακριβώς όπως τα είχε ευχηθεί...
Και εκείνη είναι από τότε η νονά της κόρης μου!
***
Να τα εκατοστήσεις κοριτσάκι μου!!!
Να'σαι πάντα υγιής και τα όνειρά σου να γίνουν πραγματικότητα όπως ακριβώς τα θέλεις!

Επίκαιρο όσο ποτέ...!

Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ.

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ' ευχήν στην Αποικία
δεν μέν' η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ' όλο που οπωσούν τραβούμ' εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Όμως το πρόσκομμα κ' η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ' εξετάζουν,
κ' ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη·
η κατοχή σας είν' επισφαλής:
η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική·
είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;
σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.

Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε·
πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
να δούμε τι απομένει πια, μετά
τόση δεινότητα χειρουργική.-

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα· είν' επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.
Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ' εμπρός.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης


Συνεχίζεται ο διαγωνισμός ποίησης ΕΔΩ!
Περιμένω κι άλλες συμμετοχές!

Πρόσκληση - Πρόκληση!

Συνεχίζεται ο διαγωνισμός ποίησης!!!


Ποιό είναι το αγαπημένο σας ποίημα;
Ποιό είναι αυτό που καθρεφτίζει τις σκέψεις σας;

Σας περιμένω ΕΔΩ μέχρι τις 14 Φεβρουαρίου!

Ευχαριστώ Ξανθούλα!

Ποιος το περίμενε ότι έπρεπε να ξενιτευτώ για να γνωρίσω ένα μπουκέτο από Ελληνίδες μπλόγκερς!
Ο σκοπός του μπλογκ μου ήταν να γνωρίσω γυναίκες από ξένες χώρες με διάφορα ενδιαφέροντα και συνήθειες, να δω πως ζουν στις χώρες τους, τι διαφορές και ομοιότητες έχουν με εμάς, τις Ελληνίδες!
Όταν όμως μετακόμισα στο Βέλγιο έγινε ανάγκη για μένα να επικοινωνώ με Ελληνίδες! Και τότε ανοίχτηκε μπροστά μου μία τεράστια παρέα, με πολύ ζεστές αγκαλιές!
Κάποιες τις γνώρισα από κοντά, κάποιες έχω υποσχεθεί ότι θα τις συναντήσω...

Ανάμεσά τους η Ξανθούλα!

Ότι και να πω γι' αυτήν είναι λίγο...
Έχουμε μιλήσει άπειρες φορές, για προσωπικά και μη θέματα, έχουμε ανταλλάξει δώρα, μικρά ή μεγάλα αλλά με πολύ αγάπη και έχουμε συναντηθεί μόλις μία φορά!!! Και όμως τη νιώθω φίλη αληθινή, σα να την ξέρω χρόνια...


Το βραβείο που μου χάρισε το αφιερώνω στις ΣΤΙΓΜΈΣ που απολαμβάνουμε όλες μας όταν επικοινωνούμε άμεσα, με το τηλέφωνο ή μηνύματα, ή έμμεσα, με τα σχόλια στα μπλογκόσπιτά μας!!!
Και το χαρίζω με τη σειρά μου σε όλες εσάς που τιμάτε τη φιλία!!!
Καλό βράδυ!!!

Σημ.: Περιμένω τις συμμετοχές σας στο διαγωνισμό Ποίησης ΕΔΩ!
Άντε να ξεχαστούμε λίγο.....

Ακούει ΚΑΝΕΙΣ;;;

Αντιγράφω από το μπλογκ "Από το χαμόγελο στο γέλιο":

Έγραψε ο Μακρυγιάννης:

....τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί και σοφοί κι αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσομεν εδώ. Το λοιπόν δουλέψαμεν όλοι μαζί, να την φυλάμεν κι όλοι μαζί και να μην λέγει ούτε ο δυνατός "εγώ", ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς "εγώ"; Όταν αγωνιστεί μόνος του και φκιάσει ή χαλάσει, να λέγει εγώ· όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκιάνουν, τότε να λένε "εμείς". Είμαστε εις το "εμείς" και όχι εις το "εγώ". Και εις το εξής να μάθομεν γνώση, αν θέλομεν να φκιάσομεν χωριόν, να ζήσομεν όλοι μαζί....

Ακούει ΚΑΝΕΙΣ;;;;;
Βλέπει ΚΑΝΕΙΣ;;;;;
Μιλάει ΚΑΝΕΙΣ;;;;;
Ποίοι είναι αυτοί οι αμόρφωτοι-μορφωμένοι που μας διαφεντεύουν;;;
Ακόμα και τώρα είναι τυφλοί, κουφοί και μουγγοί.......

Διαγωνισμός ποίησης!

Ναι...ναι...Καλά διαβάσατε!!!
Προκηρύσσω διαγωνισμό ποίησης από αυτή τη στιγμή και μέχρι τις 14 Φεβρουαρίου!
Μπορείτε να συμμετέχετε μ'ένα δικό σας ποίημα ή ένα αγαπημένο σας ποίημα αρκεί να αναφέρετε τον τίτλο και το δημιουργό. Ένας στίχος που σας αντιπροσωπεύει είναι αρκετός! Εγώ θα φροντίσω το ποίημά σας να αναρτηθεί κάτω από το δικό μου που θα κάνει την αρχή!
Το θέμα είναι ελεύθερο!
Ο νικητής θα προκύψει ύστερα από κλήρωση.

Σημ.: Αφήστε το ποίημά σας σε σχόλιο ώστε να το αναρτήσω αμέσως μετά...
Από εμένα:

Ανθισμένη αμυγδαλιά.

Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά
με τα χεράκια της
κι εγέμισ' από άνθη η πλάτη
η αγκαλιά και τα μαλλάκια της...

Γεώργιος Δροσίνης

1)Από τη Lefkothea:

Πόσο πολύ σ'αγάπησα

Πόσο πολύ, πόσο πολύ,
πόσο πολύ σ' αγάπησα
πόσο πολύ σ' αγάπησα
ποτέ δε θα το μάθεις
Απ' τη ζωή, απ' τη ζωή,
απ' τη ζωή μου πέρασες
κι αλάργεψες κι εχάθης
καθώς τα διαβατάρικα
κι αγύριστα πουλιά...

Κατίνα Παίζη

2)Από τη Δήμητρα:

Η καρδιά της Μάνας

Ένα παιδί, μοναχοπαίδι αγόρι,
αγάπησε μιας μάγισσας την κόρη.
- Δεν αγαπώ εγώ, του λέει, παιδιά,
μ' αν θέλεις να σου δώσω το φιλί μου,
της μάνας σου να φέρεις την καρδιά
να ρίξω να τη φάει το σκυλί μου.

Τρέχει ο νιος, την μάνα του σκοτώνει
και την καρδιά τραβάει και ξεριζώνει.
Και τρέχει να την πάει, μα σκοντάφτει
και πέφτει ο νιος κατάχαμα με δαύτη.

Κυλάει ο νιος και η καρδιά κυλάει
και την ακούει να κλαίει και να μιλάει.
Μιλάει η μάνα στο παιδί και λέει:
- Εχτύπησες, αγόρι μου; και κλαίει!

Άγγελος Βλάχος

3)Aπό τη Διονυσία:

Ελεύθεροι Πολιορκημένοι

(μερικοί στίχοι από το σχεδίασμα Β δουλεμένο από το 1833-1844)

2:Όποιος πεθάνει σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει.
Παλικαρά και μορφονιέ, γειά σου, Καλέ, χαρά σου!
12: Στου τέκνου σύρριζα το νου, Θεού της μάνας μάτι.Λόγο, έργο, νόημα....Από το πρώτο μίλημα στον αγγελοκρουμό του.
13: Μνήσθητι, Κύριε-είναι κοντά. Μνήσθητι, Κύριε-εφάνη! Έπαψαν τα φιλιά στη γη......Στα στήθια και στο πρόσωπο, στα χέρια και στα πόδια. Μια χούφτα χώμα να κρατώ και να σωθώ μ' εκείνο.
36: Πάντ' ανοιχτά, πάντ' άγρυπνα, τα μάτια της ψυχής μου.
51:Η δύναμή σου πέλαγο κι η θέλησή μου βράχος.

Διονύσιος Σολωμός

4)Από την Penelope:

Τα δένδρα

...Γι' αυτό του θλίβετ' η καρδιά
την δίψα τους σαν βλέπει:
είναι δικά του τα παιδιά,
να τα ποτίση πρέπει!...

Γεώργιος Βιζυηνός

5)Από την Ξανθή:

ΠΟΥΣΙ

Επεσε το πούσι αποβραδίς
-- το καραβοφάναρο χαμένο --
κ' έφτασες χωρίς να σε προσμένω
μές στην τιμονιέρα να με δείς.

Κάτασπρα φοράς κ' έχεις βραχεί,
πλέκω σαλαμάστρα τα μαλλιά σου.
Κάτου στα νερά του Port Pegassu
βρέχει πάντα τέτοιαν εποχή.

Μας παραμονεύει ο θερμαστής
με τα δυό του πόδια στις καδένες.
Μην κοιτάς ποτέ σου τις αντένες
με την τρικυμία· θα ζαλιστείς.

Βλαστημά ο λοστρόμος τον καιρό
κ' είν' αλάργα τόσο η Τοκοπίλλα.
Από να φοβάμαι και να καρτερώ
κάλλιο περισκόπιο και τορπίλλα.

Φύγε! Εσέ σου πρέπει στέρεα γη.
Ηρθες να με δεις κι όμως δε μ' είδες
έχω απ' τα μεσάνυχτα πνιγεί
χίλια μίλια πέρ' απ' τις Εβρίδες.

Καββαδίας

6)Από τη Βιολέτα:

Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ', ακούσθει
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές -
την τύχη σου που ενδίδει πιά, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανοφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μιά τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

7)Από τη γιαγιά Αντιγόνη:

ΤΟ ΒΑΠΟΡΙ

Νάναι ως νάχης φύγει — με τους ανέμους — καβάλλα
στο άτι της σιγής κι' όλα να πάης
και vάv' πολλά καράβια, πολλή θάλασσα — μεγάλα
σύγνεφα πάνω — οι άνθρωποι κι' ο Μάης.

Κι' εντός μου εμένα να βρυχιέται — όλο να τρέμει —
βαρύ ένα βαπόρι και κατόπι
πάλι εσύ κι' ο Μάης κι' οι ανέμοι
κι' έπειτα πάλιν οι ανθρώποι, οι ανθρώποι.

Και νάναι όλα απ' ό,τι φεύγει —και δε μένει—
σε μια πόλη ακατοίκητη, κι' εντός μου
ακυβέρνητο, όλο να σε πηγαίνει το καράβι
έξω απ' την τρικυμία τούτου κόσμου.

ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ

8)Από τη Ρούλα Σμαραγδένια:

ΑΤΙΤΛΟ

Για πολιτείες αγνωστες ξεκίνησε να πάει.
Παιζογελούσε η Ανοιξη μες την καρδιά του Μάη.
Την θαλασσόπρτα ανοίγει να κινήσει,
της φαντασίας το ταξίδι ν αρχινησει.
Χιλια χαμόγελα τριγύρω σκορπισμένα,
γλάροι πετούν με τα φτερά τους ανοιγμένα.
Για χώρες όμορφες ξεκίνησε στ αλήθεια,
που μοιάζαν όμως σαν της γιαγιάς μας τα παραμύθια......

Ρούλα Σμαραγδένια

9)Από τον Λάμπρο Πορφύρα:

LACRIMAE RERUM

'Αμοιρη! Το σπιτάκι μας εστοίχειωσεν
από την ομορφιά σου τη θλιμένη
στους τοίχους, στον καθρέφτη, στα εικονίσματα,
από την ομορφιά σου κάτι μένει.

Κάτι σα μόσκου μυρωδιά κι απλώνεται
και το φτωχό σπιτάκι πλημμυρίζει,
κάτι σα φάντασμα θολό κι ανέγγιχτο,
κι όπου περνά σιγά το κάθε αγγίζει.

'Εξω βαρύ μονότονο ψιχάλισμα
δέρνει τη στέγη μας και τότε αντάμα
τα πράγματα, που αγιάσανε τα χέρια σου,
αρχίζουν ένα κλάμα...κι ένα κλάμα...

Κι απ' τη γωνιά, ο καλός της Λήθης σύντροφος,
τ'αγαπημένο μας παλιό ρολόι
τραγουδιστής του χρόνου, κι αυτός κλαίοντας,
ρυθμίζει αργά φριχτά το μοιρολόι.

Δημήτριος Σύψωμος, 1879-1932

10)Από την Ξένια:

Ναὶ ἀγαπημένη μου,
ἐμεῖς γι᾿ αὐτὰ τὰ λίγα κι ἁπλὰ πράγματα πολεμᾶμε
γιὰ νὰ μποροῦμε νά ῾χουμε μία πόρτα, ἕν᾿ ἄστρο, ἕνα σκαμνὶ
ἕνα χαρούμενο δρόμο τὸ πρωὶ
ἕνα ἤρεμο ὄνειρο τὸ βράδι.
Γιὰ νά ῾χουμε ἕναν ἔρωτα ποὺ νὰ μὴ μᾶς τὸν λερώνουν
ἕνα τραγούδι ποὺ νὰ μποροῦμε νὰ τραγουδᾶμε

Ὅμως αὐτοὶ σπᾶνε τὶς πόρτες μας
πατᾶνε πάνω στὸν ἔρωτά μας.
Πρὶν ποῦμε τὸ τραγούδι μας
μᾶς σκοτώνουν.

Μᾶς φοβοῦνται καὶ μᾶς σκοτώνουν.
Φοβοῦνται τὸν οὐρανὸ ποὺ κοιτάζουμε
φοβοῦνται τὸ πεζούλι ποὺ ἀκουμπᾶμε
φοβοῦνται τὸ ἀδράχτι τῆς μητέρας μας καὶ τὸ ἀλφαβητάρι τοῦ παιδιοῦ μας
φοβοῦνται τὰ χέρια σου ποὺ ξέρουν νὰ ἀγγαλιάζουν τόσο τρυφερὰ
καὶ νὰ μοχτοῦν τόσο ἀντρίκια
φοβοῦνται τὰ λόγια ποὺ λέμε οἱ δυό μας μὲ φωνὴ χαμηλωμένη
φοβοῦνται τὰ λόγια ποὺ θὰ λέμε αὔριο ὅλοι μαζὶ
μᾶς φοβοῦνται, ἀγάπη μου, καὶ ὅταν μᾶς σκοτώνουν
νεκροὺς μᾶς φοβοῦνται πιὸ πολύ.

Τ.Λειβαδίτης

Αφιερωμένο.....

...στο "τσουρεκάκι" μου που πήρε το πρώτο του πτυχίο στα γαλλικά!

...σε όλες εσάς που είστε για κάποιο λόγο στεναχωρημένες!
Ψηλά το κεφάλι κορίτσια!!!

Και οι στίχοι από το elenaki312:

Donnez-moi une suite au Ritz, je n'en veux pas
Χάρισε μου μια σουίτα στο ξενοδοχείο Ritz, δεν την θέλω

Des bijoux de chez Chanel, je n'en veux pas
Τα Chanel κοσμήματα, δεν τα θέλω

Donnez-moi une limousine, j'en ferais quoi ?
Χάρισε μου μια λιμουζίνα, τι να την κάνω;

Offrez-moi du personnel, j'en ferais quoi ?
Πρόσφερε μου προσωπικό, τι να το κάνω;

Un manoir à Neufchatel, ce n'est pas pour moi
Μια έπαυλη στο Neufchatel, δεν είναι για 'μένα

Offrez-moi la Tour Eiffel, j'en ferais quoi ?
Πρόσφερε μου τον πύργο του Eiffel, τι να τον κάνω;

Je veux de l'amour, de la joie, de la bonne humeur
Θέλω αγάπη, χαρά και καλή διάθεση

Ce n'est pas votre argent qui fera mon bonheur
Δεν είναι τα χρήματά σου που θα με κάνουν ευτυχισμένη

Moi je veux crever la main sur le coeur
Θέλω να πεθάνω με το χέρι στην καρδιά

Allons ensemble, découvrir ma liberté
Πάμε μαζί, ας ανακαλύψουμε την ελευθερία

Oubliez donc tous vos clichés
Ξέχνα όλα τα στερεότυπα σου

Bienvenue dans ma réalité
καλώς ήρθες στην δική μου πραγματικότητα

J'en ai marre de vos bonnes manières, c'est trop pour moi
Κουράστηκα με τους καλούς σου τρόπους· είναι υπερβολικοί για 'μένα

Moi je mange avec les mains et je suis comme ça
Τρώω με τα χέρια μου, έτσι είμαι

Je parle fort et je suis franche, excusez-moi
Μιλάω δυνατά και είμαι ειλικρινής, συγγνώμη

Finie l'hypocrisie, moi je me casse de là
Ας τελειώνουμε με την υποκρισία, εγώ σταματάω

J'en ai marre des langues de bois
Κουράστηκα με τα διφορούμενα λόγια

Regardez-moi, de toute manière je vous en veux pas et je suis comme ça !
Κοίταξε με, δεν έχω θυμώσει καν μαζί σου, απλώς έτσι είμαι!

Je veux de l'amour, de la joie, de la bonne humeur
Θέλω αγάπη, χαρά και καλή διάθεση

Ce n'est pas votre argent qui fera mon bonheur
Δεν είναι τα χρήματά σου που θα με κάνουν ευτυχισμένη

Moi je veux crever la main sur le coeur
Θέλω να πεθάνω με το χέρι στην καρδιά

Allons ensemble, découvrir ma libertéΠάμε μαζί, ας ανακαλύψουμε την ελευθερία

Oubliez donc tous vos clichés
Ξέχνα όλα τα στερότυπα σου

Bienvenue dans ma réalité
καλώς ήρθες στην δική μου πραγματικότητα.

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!

Ένα δάκρυ για τον Θ.Αγγελόπουλο!

Είναι κρίμα να χάνονται οι άνθρωποι τόσο ξαφνικά και άδικα!
Και μάλιστα αυτοί που έκαναν την Ελλάδα γνωστή στα πέρατα του κόσμου, όχι για την αρνητική της πλευρά αλλά τιμώντας τη χώρα που τους γέννησε.

Χθες το βράδυ,αφού ακούσαμε για την είδηση του θανάτου του, με ρώτησε η κόρη μου "ποιός είναι ο Αγγελόπουλος;
Το twiter έχει τρελαθεί μ'αυτόν....υπάρχουν μηνύματα από ανθρώπους απ'όλη τη γη..."
Της είπα ότι
"ήταν ένας παγκόσμιος Έλληνας"!!!

Ας έχει καλό παράδεισο!!!

Σημ.:Διαβάστε, επιλέγοντας το σύνδεσμο, ένα καταπληκτικό άρθρο της Ρίκας Βαγιάνη στο Protagon, που δείχνει το εύρος του ανθρώπου Αγγελόπουλου.

Χρόνια πολλά μπαμπά μου!

Να σε χαίρομαι, να σε χαιρόμαστε!!!
Να'σαι πάντα καλά με όλες εμάς τις γυναίκες γύρω σου (οχτώ, ζωή να'χουμε)!!!
Κεραστείτε...μη ντρέπεστε!!!

Η συνταγή σε επόμενη ανάρτηση!

Ο δεκάλογος της Μαρίνας!!!

Με ξεσήκωσαν η Ξανθή και η Λίνα του μπλόγκ "Οι συνταγές της Ασπρούλας" και ιδού ο δεκάλογός μου:

1. Αγαπημένο βιβλίο:Η Λωξάνδρα!
2. Αγαπημένη πόλη: Έχω πολλές, ανάμεσά τους η Θεσσαλονίκη!
3. Αγαπημένο γλυκό: Ότι έχει ζάχαρη !
4. Αγαπημένο άρωμα: Βrit της burberry!
5. Αγαπημένο τραγούδι: Δεν έχω ένα, αλλά πολλά, ανάλογα με τη διάθεση μου κάθε φορά!
6. Αγαπημένος προορισμός: Λονδίνο!
7. Αγαπημένο Blog: Όλα όσα παρακολουθώ, το καθένα έχει τη χάρη του!
8. Αγαπημένη εκπομπή: "Οι πρωταγωνιστές" του Σταύρου Θεοδωράκη!
9. Αγαπημένο φαγητό:Φρικασέ με άγρια χόρτα, πίτες παντός είδους!
10. Αγαπημένη ανάρτηση:Με αντιπροσωπεύουν όλες, δε μπορώ να ξεχωρίσω μία!

Τώρα που μάθατε...εμένα....σας παραχωρώ τα σκήπτρα και περιμένω να διαβάσω...εσάς...!!!

HoHoHoChef : Γαμοπίλαφο!

Αν και δεν παινεύομαι για σεφ, αλλά είμαι μία ταπεινή και ελπίζω πετυχημένη μαγείρισσα, αποφάσισα να παίξω στο "hohohochef" της thalassomoν! Το μπλογκάκι της είναι το ονομαστό: "Είναι μιαμ ή μπλιαξ".
Μαγείρεψα λοιπόν ένα αγαπημένο φαγητό από τη φίλη Conna από το μπλογκοσπιτάκι "Sabor".
H συνταγή που επέλεξα είναι το γαμοπίλαφο ή στακοπίλαφο!
Την πρωτότυπη συνταγή θα τη βρείτε ΕΔΩ.
Εγώ την έφτιαξα με μικρές παραλλαγές που οφείλονται στη διάθεση αυτών που το έφαγαν αλλά και στην αδυναμία μου να βρω κάποια υλικά.
Το κρέας που χρησιμοποίησα είναι κοτοπουλάκι και ελλείψη στάκας, έβαλα ένα κύβο ζωμού, για να νοστιμίσω το φαγητό μου και να μη χρησιμοποιήσω βούτυρο! Η αλήθεια είναι πάντως ότι χωρίς στάκα δεν είναι το ίδιο νόστιμο αλλά είπαμε....είμαι περιορισμένη στα υλικά που βρίσκω εδώ!!!
Τέλος τα κορίτσια μου το τρώνε διαφορετικά απ'ότι το σερβίρει η Conna:

Η μία σκέτο,
η άλλη με μαύρο και κόκκινο πιπέρι αλλά και πάπρικα!
Όποια το δοκιμάσει δε θα χάσει!!!
Προσοχή όμως:
προτιμήστε τη συνταγή της Conna για περισσότερη γεύση και πιο πλούσιο αποτέλεσμα!!!

Και του χρόνου με υγεία thalassomoν!!!

Νικήτρια είναι η.............

...................!
Εεεε....όχι δε θα σας πω τ'όνομα τόσο εύκολα!!!
Πρώτα την απάντηση για να είμαι σύμφωνη με τους τύπους!
Στις φωτογραφίες που σας παίδεψαν και μελετήσατε -αρκετές με μεγάλη προσοχή ομολογώ- υπάρχουν φαγητά και γλυκά από την Κίνα και την Ιαπωνία (αυτά τα σούσι δεν τα ξεχώρισε καμιά;;;), από την Ινδονησία, Ταϊλάνδη και Ινδία, από την Φιλανδία και την Αγγλία, από την Αμερική και την Τουρκία, από τη Βουλγαρία και τα Σκόπια, από την Ισπανία και την Ιταλία, από το Βέλγιο και φυσικά από την Ελλάδα!!!
Τα περισσότερα τα βρήκε η........ταρατατζούμ......ταρατατζούμ..........
Αrti
Συγχαρητήρια!!!
Το δώρο σου είναι μέσα σ'αυτόν τον φάκελο και θα σου αποκαλυφθεί μόλις τον παραλάβεις!


Το μόνο που θα σου πω είναι ότι πρέπει να το...ζεστάνεις, να το...ποτίσεις και μετά να το...απολαύσεις με παρέα, αν θέλεις!!!
Και αν είναι τόσο όμορφο και σου αρέσει παρουσίασέ το εσύ από το δικό σου παράθυρο!!!
Έτσι για να μη σκάσουν από την περιέργεια και οι υπόλοιπες!!!

Καλή Αρχή!!!

Μια και η αρχή είναι "το ήμισυ του παντός" είπα η πρώτη μου ανάρτηση να είναι το τραγούδι του Χατζηγιάννη "Όμορφη μέρα"!
Έτσι για να ξορκίσουμε το κακό και ο νέος χρόνος να έχει μόνο όμορφες μέρες για όλους μας...!

Και μην ξεχάσετε να παίξετε στο παιχνιδάκι-γευστική-οπτική δοκιμασία, που θα βρείτε ΕΔΩ!!!
Η τυχερή θα αναδειχτεί το βράδυ της 8ης Ιανουαρίου, σε τρεις μέρες δηλαδή!
Γι'αυτό σπεύσατε...
Καλή επιτυχία!!!

2012 ευχές για το νέο έτος!

Ας είναι το σακούλι του Άη Βασίλη γεμάτο με Υγεία, Αγάπη, Καλοσύνη, Αδελφοσύνη!
Κανείς να μην πεινάει, να μην υποφέρει, να μην είναι μόνος!
Να βάλουμε, επιτέλους, στην άκρη το "εγώ" για ένα καλύτερο"εμείς"!
Καλή Χρονιά σε όλους!!!