Ένα κυριακάτικο τραπέζι!!!

Έξω το χιόνι έπεφτε ασταμάτητα, όλα άσπρισαν, έδειχναν μαγικά! 

Ο καφές μου σχεδόν τελείωνε και άρχισα ν'αναρωτιέμαι τι να μαγειρέψω και αυτή την Κυριακή...Είχα βγάλει κιμά από το προηγούμενο βράδυ όμως...ήθελα αυτή την Κυριακή να φάμε "διαφορετικά", λίγο πιο γκουρμεδιάρικα! Άνοιξα τον υπολογιστή και άρχισα να ψάχνω...

Η Κική μου έδωσε ιδέα για μια αλμυρή πατσαβουρόπιτα!

Η manousina και η παρέα της μου έδωσαν τη λύση της σαλάτας με blue cheese και καραμελωμένα αχλάδια!

Όσο για τον κιμά έγινε πεντανόστιμα μαροκινά μπιφτεκάκια, με παρεούλα πικάντικη σως κόλλιανδρου!!!
 Να και η συνταγή για όποια φίλη θέλει να τα δοκιμάσει:

Υλικά  και εκτέλεση για τα μπιφτεκάκια marocaine:

400γρ κιμά ανάμικτο χοιρινό και μοσχάρι
1 κρεμμύδι μέτριο τριμμένο
1/2 ματσάκι δυόσμο ψιλοκομμένο
1/2 ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο και αυτό
25γρ σταφίδες
1/2 κουταλάκι γλ. πάπρικα
1/2 κουταλάκι γλ. κανέλα
2 φέτες ψίχα ξερού ψωμιού βρεγμένο και στυμένο καλά
1 αυγό
1 σφηνάκι ελαιόλαδο
αλάτι, πιπέρι

Τα ζυμώνουμε όλα μαζί και τα ψήνουμε σε σχάρα!

 

Υλικά και εκτέλεση για τη σως:

1 ματσάκι κόλλιανδρος ψιλοκομμένος
1/2 κουταλάκι γλ. κύμινο
μια πρέζα κανέλα
μία σκελίδα σκόρδο λιωμένη
2 σφηνάκια ξύδι άσπρου κρασιού
3 σφηνάκια ελαιόλαδο
αλάτι, πιπέρι

Αναμειγνύουμε όλα τα υλικά και τα χτυπάμε μέχρι να γίνει μία πηκτή σως.
Την τοποθετούμε σε ένα μπολ δίπλα στα μπιφτεκάκια για όποιον θέλει να βουτήξει και να τα δοκιμάσει με "παρέα"!!! Πάντως να ξέρετε εμένα μου άρεσαν καλύτερα χωρίς τη σως....Αυτή η σταφίδα μέσα.......μμμμ.......Δοκιμάστε και θα με θυμηθείτε!!!!


ΥΓ: ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ όλες τις φίλες που μου άφησαν τις ευχές τους κατά τη διάρκεια των γιορτών!
Δεν κατάφερα, εξαιτίας προσωπικών αλλά και τεχνικών λόγων, να σας επισκεφτώ όλες αλλά ελπίζω σιγά σιγά να το κάνω! Να ξέρετε ότι οι ευχές σας μου ζέσταναν την ψυχή!!!

Κάτι νέο στη μπλογκόσφαιρα!

Είναι νέες, δροσερές και γεμάτες κέφι! 

Είναι η Martha  και η MaRiza!!!

 Ξεκίνησαν μόλις το νέο μπλόγκ τους Punto De La Moda, που όπως λέει και τ'όνομά του, ασχολείται με τη μόδα και τις τάσεις της! Αν θέλετε να γίνετε φίλες τους κάντε κλικ στην εικόνα παρακάτω! 

Καλό βράδυ!!!

Καλή Χρονιά....!!!!

.....Καλή Χρονιά!!!!

Χαρούμενη χρυσή Πρωτοχρονιά!!!!

(φώτο google)

Καλά Χριστούγεννα!!!

Υγεία, αγάπη και χαρά για όλο τον κόσμο!

 Ας βρουν όλοι οι άνθρωποι ζεστασιά ψυχής αυτά τα Χριστούγεννα...!

Που είναι η χαρά της ζωής;;;

Το βρήκα στο μπλογκ της meanan και μου επέτρεψε να το δημοσιεύσω. Το αφιερώνω σε όλες εμάς που καθόμαστε και σκάμε για τ'ασήμαντα και ξεχνάμε τα σημαντικά της ζωής....

 

«Αναρωτιέμαι μερικές φορές: είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;

Μούτρα. Ν’ αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Τη μέρα, την κάθε σου μέρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις. Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.

Και να μη βλέπεις πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους. Σ’ εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους. Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.

Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς. Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.

Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.

Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα».

Οδυσσέας Ελύτης

 

Στολίστε, φτιάξτε τις λιχουδιές σας και αγκαλιάστε τους γύρω σας!!!

Καλή προχριστουγεννιάτικη εβδομάδα!!!

 

 

 

Ακούσατε...ακούσατε!!!! Giveaway....

 ....από τις Κερασόπιτες!!!

 

Όσες πιστές...προσέλθετε!!!

Η πεταλούδα της αγάπης!

Η πρώτη μπομπίνα της μεταξωτής κλωστής που πλέκω είχε τελειώσει, είχα κουραστεί να κάθομαι τόση ώρα και σηκώθηκα να φτιάξω ένα φλυτζάνι καφέ και να πετάξω το πλαστικό της μπομπίνας. Και τότε μου ήρθε η ιδέα: "θα φτιάξω ένα μικροσκοπικό κουμπαρά!!!" Έτσι και έγινε...

Συγκέντρωσα τα υλικά μου

 και μέσα από το μπομπινάκι ξεπήδησε....

μια πολύχρωμη πεταλούδα!!! 

Αμέσως άνοιξε τα φτερά της και πέταξε για τη Θεσσαλονίκη να συναντήσει και άλλους φίλους και όλοι μαζί να κάνουν χαρούμενα πολλά παιδικά προσωπάκια!!!

 Σημείωση: Τα κερματάκια μπαίνουν στο σωλήνα της μπομπίνας! Βγαίνει η πεταλουδίτσα, ρίχνεις το κερματάκι σου και ξαναμπαίνει η πεταλουδίτσα!

Διαβάστε παρακάτω που μπορείτε να βρείτε την πεταλούδα της αγάπης με τους φίλους της!!! 

Καλή επιτυχία και συγχαρητήρια για την πρωτοβουλία των ελληνίδων μπλόγκερς! 

Ιδιαίτερα ευχαριστώ τη Ρένα Χριστοδούλου που με παρακίνησε να κάνω κάτι τόσο μικρό για ένα τόσο μεγάλο σκοπό!!!!

H λύση του μυστηρίου του πράσινου φωτιστικού!

Κοιτάζοντας αυτό το σμαραγδί αριστούργημα δε μπορούσα να φανταστώ ότι ήταν κατασκευασμένο από 6.100.000 πτερύγια σκαθαριών!!! Ονομάζεται  Heaνen of Delight  (ο ουρανός της απόλαυσης, της χαράς) και βρίσκεται στην αίθουσα των κατόπτρων, στο Βασιλικό Παλάτι των Βρυξελλών.

Κατά τον 19ο αιώνα, ήταν σύνηθες για τον βασιλιά του Βελγίου να δίνει χώρο στο Βασιλικό Παλάτι σε σύγχρονους καλλιτέχνες. Αυτή η παράδοση πέθανε μαζί με τον βασιλιά Λεοπόλδο Β, το 1909. Στις μέρες μας όμως, η βασίλισσα Πάολα αποφάσισε να αναβιώσει το έθιμο μ' ένα έργο τέχνης από τον καλλιτέχνη Jan Fabre.

 
Με τη βοήθεια 29 νέωνκαλλιτεχνών ο Fabre δημιούργησε αυτό το έργο. Τα σκαθάρια που χρησιμοποίησαν συγκεντρώθηκαν κυρίως από την Ταϊλάνδη, όπου τα έντομα αυτά τρώγονται ως λιχουδιά! Τοποθετήθηκαν δε έτσι ώστε ν'αντανακλούν πράσινο ή μπλε φως, ανάλογα με τη γωνία από την οποία τα κοιτάζει κανείς.

  

Σας βεβαιώνω ότι το κοίταξα με ανάμεικτα συναισθήματα! Το μεγαλείο της φύσης είναι θαυμαστό ως προς τα δημιουργήματά της, όμως ο άνθρωπος....πως μπόρεσε να "δει" όλη αυτή την κατασκευή πίσω από τα φτερά αυτού του καημένου σκαθαριού;;;

Γλυκιά μου....Conna....κέρδισες! 

Εσύ κληρώθηκες μέσα από τις λιγοστές σωστές απαντήσεις και εσύ θα λάβεις το δωράκι σου! 

 

Μείνετε συντονισμένες γιατί ανακάλυψα πως πολύ μου αρέσει να κάνω παιχνιδάκια και να χαρίζω δώρα και χαρά!!!

 Σκέφτομαι κάτι μαγειρικό για το μήνα που έρχεται....

Θα επανέλθω σύντομα!

Πάρτε τη...βοήθεια του κοινού(της Μαρίνας δηλαδή...)!

Τόσο πολύ σας δυσκόλεψα βρε κορίτσια;;; 

Βάλτε καλέ λίγο φαντασία...!!! 

Τι είναι πράσινο, σμαραγδί στη φύση;;;

Όχι δεν είναι η φίλη μας η Σμαραγδένια:)

Προς βοήθειά σας βάζω και δεύτερη φώτο και αναμένω νέες προσπάθειες, μια και οι προηγούμενες...δεν ευδοκίμησαν!!!

Οι νέες σας απαντήσεις παρακαλώ σ'αυτή την ανάρτηση!!!

Α...ναι!!!

 Εκτός από την νέα προσπάθειας σας, διαδώστε το ανά τον κόσμο για να πέσουν και άλλες ιδέες στο τραπέζι!!!...Μέχρι τις 11 του Νοέμβρη, έτσι;

Καλή βδομάδα σε όλους μας!!!

Κουίζ για ανθρώπους με φαντασία!

Για ελάτε....Μαζευτείτε όλες κοντά-κοντά....

Ας παίξουμε μπας και ξεχάσουμε ότι δυσάρεστο συμβαίνει! 

Η ερώτηση είναι: 

από τι είναι φτιαγμένος αυτός ο πολυέλαιος;

Εεεε....όχι και σιγά τον πολυέλαιο!!! Αυτός που τον έφτιαξε παιδεύτηκε πολύ αφού έπρεπε να....και μετά να..... 

Θα ήθελα ακριβείς (όχι ακριβές...χα...χα...) απαντήσεις!

Το δώρο (που ακόμα αναζητείται....)θα το κερδίσει όποια απαντήσει σωστά και αν οι απαντήσεις είναι περισσότερες θα κερδίσει αυτή που θα κληρωθεί!

Αρχίστε να σκέφτεστε από....ΤΩΡΑ(!!!)....και μέχρι τις 11 Νοεμβρίου!

Καλή επιτυχία!!!

Χρόνια πολλά στα....

...Δημητράκια

 (Μήτσους και Δημητρούλες)

 όλου του κόσμου!

Και τον δικό μου αγαπημένο Δημητράκο να τον χαίρομαι πάντα υγιή και χαρούμενο!

Δανεικό από το Υoutube, τέλειο για την περίσταση!!!
Τραγουδά το Τρίο Μπελκάντο!

(δημιουργία της axtida2)

Ότι ονειρευόμουν....

Είναι τόσο εύκολο να είναι κανείς ευτυχισμένος...

Αρκεί να εκτιμάει ότι υπάρχει δίπλα του...

Αφιερωμένο....και μη με ρωτήσετε "που;"....είναι αυτονόητο...

Το τσίζ κέικ του αρχάριου!

Το ονόμασα έτσι γιατί μπορεί να το φτιάξει ακόμα και κάποιος που δεν ασχολείται και πολύ με τη ζαχαροπλαστική ή είναι νέος στο άθλημα! Ακολουθείστε τις οδηγίες και η επιτυχία είναι σίγουρη!

Υλικά:

1 πακέτο digestive (τα κλασικά)

150 γρ. βιτάμ λιωμένο

400 γρ. τυρί Philadelphia

5 κουτ. σούπας ζάχαρη άχνη

1 βαζάκι μαρμελάδα της αρεσκείας σας

Εκτέλεση:

Λιώνουμε το βούτυρο και το αποσύρουμε απ' τη φωτιά.Κάνουμε τα μπισκότα σκόνη στο multi και τα ρίχνουμε στο βούτυρο. Ανακατεύουμε καλά να υγρανθούν τα μπισκότα και τα στρώνουμε σαν βάση στο σκεύος που θα φτιάξουμε το γλυκό. Εγώ χρησιμοποιώ ένα ταψάκι με αποσπώμενη βάση με διάμετρο 25 εκ..Χτυπάμε στο μίξερ το τυρί, την κρέμα γάλακτος και τη ζάχαρη μέχρι να πετύχουμε μιά σφιχτή κρέμα. Την απλώνουμε πάνω από τη βάση. Απλώνουμε πάνω από την κρέμα την μαρμελάδα. Βάζουμε το γλυκό στο ψυγείο ώσπου να σφίξει αρκετά.

Σημ.1: Αν η μαρμελάδα είναι σφικτή, την αδειάζουμε σ'ένα πιάτο και την πατάμε μ'ένα πηρούνι ώσπου να γίνει όσο ρευστή χρειάζεται για να την απλώσουμε πάνω στην κρέμα.

Σημ.2: Αυτή την φανταστική συνταγή τη βρήκα μέσα στο διαδίκτυο αλλά δε θυμάμαι που ακριβώς! Απλά την δημοσιεύω σαν δανεική, χωρίς να ισχυρίζομαι ότι είναι δική μου!

Είναι ένα γλυκό που θα συντροφεύσει άριστα το Κυριακάτικο τραπέζι σας ή το απογευματινό σας καφεδάκι!

Καλή επιτυχία!

Μικρό τραπεζομάντηλο, ροτοντάκι!

Νέο εργόχειρο στα σκαριά!

 Πρόκειται για ένα ροτοντάκι που πλέκω με μεταξωτή κλωστή. Το περίμενα τραπεζομαντηλάκι αλλά βγήκε αρκετά μικρότερο! Δεν πειράζει γιατί είναι πανέμορφο! Πλέκεται αρκετά γρήγορα, έτσι ελπίζω σύντομα να το δείτε και ολοκληρωμένο, παρόλο που με απασχολούν αρκετά και οι δουλειές του χειμώνα! 

Καλή και δημιουργική εβδομάδα σε όλους!

Απαντήσεις, κέρασμα και συναισθήματα...

Ξημερώματα 17 Σεπτεμβρίου του 1968 αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να δω πως είναι ο έξω κόσμος εκτός από την κοιλιά της μαμάς μου! Και εκείνη, απ'ότι θυμάμαι, ήταν αρκετά πρόθυμη να ελευθερωθεί, παρόλο που είχε περάσει μία εξαιρετική βραδιά βλέποντας δύο γουέστερν στο σινεμά και ύστερα, τρώγοντας με λαχτάρα δύο πιάτα ψαρόσουπα! Δάκρυα χαράς και συγκίνηση γέμισε το δωμάτιο όταν πρωτακούστηκε το κλάμα μου!

Δάκρυα όμως κυλούσαν στο πρόσωπό της και όταν, ύστερα από 25 χρόνια, με καμάρωνε να βαδίζω προς τον σύντροφό μου, κρατώντας το μπράτσο του πατέρα μου! Ήταν 18 Σεπτεμβρίου του 1993, μια μέρα που τη θυμάμαι σαν ένα πανέμορφο όνειρο! Και είναι πραγματικά απίστευτο αλλά έχουν περάσει 19 χρόνια από τότε,  μα νιώθω σαν να ήταν χθες!!!

 ***

Ευχαριστώ για τις ευχές-μαντεψιές σας !!!

Το ευχαριστήθηκα τούτο το παιχνιδάκι, μια και έτσι μοιράστηκα μαζί σας τη χαρά μου!

Έγραψα λοιπόν σε χαρτάκια τα ονόματα των κοριτσιών που απάντησαν και στις δύο "ερωτήσεις" μου, τα έβαλα σ'ένα βάζο, τ'ανακάτεψα καλά και....σας παρουσιάζω......την....Fan !!!

 Καλοφάγωτο το δωράκι σου!!! 

Ερώτηση δεύτερη...και τελευταία!

Τι έγινε σαν σήμερα πριν 19 χρόνια;;;

Οι απαντήσεις και τα...κεράσματα αύριο!!!

Ερώτηση πρώτη...

Τι έγινε σαν σήμερα πριν 44 έτη;;;

Περιμένω τις απαντήσεις σας...!

Πως τυλίγουμε σωστά ένα πλεκτό;

Είναι μια καλή ερώτηση...

Ύστερα από τόσο κόπο που θέλει κάθε εργόχειρο είναι κρίμα ένα κακό τύλιγμα να το καταστρέψει!

Έχω δει πλεκτά να ξεχυλώνουν, να κάνουν σημάδια που δε φεύγουν στο σίδερο ή να μην ισιώνουν ποτέ!Ειδικά τα εργόχειρα που δεν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν σύντομα θέλουν ιδιαίτερη φροντίδα στο τύλιγμα!

Ακολουθούν ακριβείς οδηγίες:

 

1)Σιδερώνουμε το εργόχειρο χωρίς να το κολλάρουμε με ειδικά σπρέι γιατί με τον καιρό κιτρινίζει.

2)Φτιάχνουμε ένα ρολό από τη βάση του χαρτιού κουζίνας όπως δίχνει η φώτο και το κολάμε με ταινία. 

Ύστερα το τυλίγουμε με λαδόκολλα, στρίβουμε τις άκρες και τις γυρίζουμε προς τα μέσα, στις τρύπες από το ρολό.

3)Διπλώνουμε στη μέση το εργόχειρο -αν αυτό είναι πολύ μεγάλο- και αρχίζουμε το τύλιγμα, προσέχοντας πάντα τις άκρες να μην τσαλακωθούν.

4) Όταν έχουμε τυλίξει όλο το ρολό βάζουμε μία καθαρή λαδόκολλα από πάνω και τυλίγουμε πάλι σαν λουκάνικο, στρίβοντας τις άκρες σαν καραμέλλα.

Είναι ιδανικός τρόπος αποθήκευσης, τόσο γιατί το εργόχειρο δεν φθείρεται, όσο και γιατί  με αυτό τον τρόπο δεν πιάνει καθόλου χώρο.

Ανατολή...

 Ανατολή στη Σαλαμίνα (Ελλάδα),
ακόμα φαίνεται το φεγγάρι...

Ανατολή στις Βρυξέλλες (Βέλγιο),
οι πρώτες αχτίδες φωτίζουν τον ουρανό...

Η πριγκίπισσα με τα τατουάζ

Τα μυστικά ομορφιάς της πριγκίπισσας του Ουκόκ, από τα Όρη Αλτάι της Σιβηρίας, έρχονται στο φως 2.500 χρόνια μετά το θάνατο της. Το σώμα της νεαρής πριγκίπισσας, που βρέθηκε μουμιοποιημένο πριν από 19 χρόνια και υπολογίζεται ότι θάφτηκε όταν εκείνη ήταν 25 χρόνων. Διατηρήθηκε σε άριστη κατάσταση χάρη στη φυσική συντήρηση που του παρείχε το μόνιμα παγωμένο έδαφος του οροπεδίου Ουκόκ, στα 2.300 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.

 Οι Ρώσοι επιστήμονες, λοιπόν, αποφάσισαν να μοιραστούν με το κοινό τα συμπεράσματα της πολυετούς έρευνας τους και να μας πουν τα πάντα για την πριγκίπισσα με τα τατουάζ, η οποία είχε αδυναμία στο μακιγιάζ και τα εξωτικά καπέλα. Σύμφωνα με τους Times της Σιβήριας «Ανάμεσα στα ευρήματα υπήρχε και ένα νεσεσέρ, τοποθετημένο δίπλα από τον αριστερό μηρό της, μια βούρτσα απολέπισης- κατασκευασμένη από τρίχες αλόγου μάλλον, και κομμάτι από ένα μολύβι ματιών».

Σε εξίσου καλή κατάσταση βρέθηκε και ο ρουχισμός της, ο οποίος παρουσιάζει ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον από ιστορικής πλευράς, αφού αποδεικνύει ότι η σκυθική φυλή Παζιρίκ, που κατοικούσε στην απομονωμένη νότια Σιβηρία, διατηρούσε ισχυρές εμπορικές σχέσεις με περιοχές της Κίνας, της Ινδίας, του Ιράν και της Μεσογείου.

Για τη μακριά, μάλλινη φούστα της πριγκίπισσας είχαν χρησιμοποιηθεί βαφές από την Ανατολική Μεσόγειο ή το Ιράν ενώ η μεταξωτή της μπλούζα εικάζεται ότι είχε σχεδιαστεί στην Κίνα αν και το ύφασμα είχε μάλλον αγοραστεί από την Άσσαμ της Ινδίας ή από κάποιο μέρος της νοτιοανατολικής Ασίας. Το σύνολο ολοκληρωνόταν από ένα ζευγάρι λευκές μπότες, που έφταναν μέχρι πάνω από το γόνατο, ώστε να την προστατεύουν από το κρύο.

Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι η άνεση έμπαινε πάνω από την κομψότητα, αφού τα υφάσματα των ρούχων αυτών των Σκυθών ήταν μάλλον ελαφριά για τις θερμοκρασίες στις οποίες ζούσαν.

Σύμφωνα πάντως με τους ρώσους επιστήμονες, το πιο εντυπωσιακό εύρημα ήταν η περούκα που «κοσμούσε» το ξυρισμένο κρανίο της πριγκίπισσας. Η μάλλον εξεζητημένη περούκα της, είχε μήκος 68.65 εκατοστά και πάνω της «κούρνιαζαν» 15 ομοιώματα πουλιών, συμβολίζοντας πιθανώς «Το δέντρο της ζωής». Μάλιστα τις διαστάσεις της περούκας- στέμματος, τις έλαβαν υπ' όψιν και κατά την ταφή της, αφού στον κορμό δέντρου, στον οποίο τοποθέτησαν το σώμα της, είχαν δημιουργήσει και μία ειδική προστατευτική θήκη μήκους 84 εκ.

Η σορός της, όπως ανακοίνωσαν οι επιστήμονες, θα μεταφερθεί από το επιστημονικό ινστιτούτο του Νοβοσιμπίρσκ σε ειδικά κατασκευασμένη σαρκοφάγο ώστε να την επισκέπτεται το κοινό.

Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ