Τα κεράκια μου και η τυρόπιτα της Ζαμπίας!

Καλημέρα!!!!!!!!!!!!!!!!
 Νομίζετε ότι έχω τεμπελιάσει επειδή δεν γράφω και τόσο συχνά;;;
Προσπαθώ ακόμα να βάλω μία τάξη στο σπίτι, με τη μαστοράτζα να πηγαινοέρχεται και να μη λέει να τελειώσει!!! Ενάμιση μήνα τώρα περιμένω και τα τελευταία έπιπλα, μπας και απαλλαγώ μονίμως πια από τις κούτες αλλά.....ας όψεται η κρίση....!!!! Έρχονται με ρυθμό...χελώνας!!!!
Σκέφτηκα σήμερα να σας δείξω και τα υπόλοιπα κεριά που έστειλα στο μπαζάρ της Λάμψης στην Θεσσαλονίκη!
Τα καλούπια τους ήταν μπουκάλια πλαστικά τύπου cola και χαρτόκουτα από φρέσκο γάλα!

Η Ρένα μου έδειξε το δρόμο της κατασκευής τους με σχετική ανάρτησή της!!!

 Τα "σοκολατάκια" έγιναν μέσα σε φόρμες σιλικόνης!

Να'ναι καλά η Έλενα-Κερασόπιτες που είχε την ιδέα αρχικά και την πήρα και εγώ!!!

Δεν θα μπορούσα να κλείσω χωρίς ένα κερασματάκι!
Να και μία νόστιμη τυρόπιτα που δημοσίευσε η Ζαμπία και τη έφτιαξα και εγώ στο πι και φι!!!

 Μην ντρέπεστε....κεραστείτε!!!
 Κλικάροντας στο όνομα της μαγείρισσας θα βρείτε και τη συνταγή!

Καλή βδομάδα να'χουμε με γέλια, χαρές και καλά νέα!!!

Στόχος της εβδομάδας: να βάψω το φοιτητικό δωμάτιο!

Ακούσατε...ακούσατε!!!! Giveaway....

 ....από τις Κερασόπιτες!!!

 

Όσες πιστές...προσέλθετε!!!

H λύση του μυστηρίου του πράσινου φωτιστικού!

Κοιτάζοντας αυτό το σμαραγδί αριστούργημα δε μπορούσα να φανταστώ ότι ήταν κατασκευασμένο από 6.100.000 πτερύγια σκαθαριών!!! Ονομάζεται  Heaνen of Delight  (ο ουρανός της απόλαυσης, της χαράς) και βρίσκεται στην αίθουσα των κατόπτρων, στο Βασιλικό Παλάτι των Βρυξελλών.

Κατά τον 19ο αιώνα, ήταν σύνηθες για τον βασιλιά του Βελγίου να δίνει χώρο στο Βασιλικό Παλάτι σε σύγχρονους καλλιτέχνες. Αυτή η παράδοση πέθανε μαζί με τον βασιλιά Λεοπόλδο Β, το 1909. Στις μέρες μας όμως, η βασίλισσα Πάολα αποφάσισε να αναβιώσει το έθιμο μ' ένα έργο τέχνης από τον καλλιτέχνη Jan Fabre.

 
Με τη βοήθεια 29 νέωνκαλλιτεχνών ο Fabre δημιούργησε αυτό το έργο. Τα σκαθάρια που χρησιμοποίησαν συγκεντρώθηκαν κυρίως από την Ταϊλάνδη, όπου τα έντομα αυτά τρώγονται ως λιχουδιά! Τοποθετήθηκαν δε έτσι ώστε ν'αντανακλούν πράσινο ή μπλε φως, ανάλογα με τη γωνία από την οποία τα κοιτάζει κανείς.

  

Σας βεβαιώνω ότι το κοίταξα με ανάμεικτα συναισθήματα! Το μεγαλείο της φύσης είναι θαυμαστό ως προς τα δημιουργήματά της, όμως ο άνθρωπος....πως μπόρεσε να "δει" όλη αυτή την κατασκευή πίσω από τα φτερά αυτού του καημένου σκαθαριού;;;

Γλυκιά μου....Conna....κέρδισες! 

Εσύ κληρώθηκες μέσα από τις λιγοστές σωστές απαντήσεις και εσύ θα λάβεις το δωράκι σου! 

 

Μείνετε συντονισμένες γιατί ανακάλυψα πως πολύ μου αρέσει να κάνω παιχνιδάκια και να χαρίζω δώρα και χαρά!!!

 Σκέφτομαι κάτι μαγειρικό για το μήνα που έρχεται....

Θα επανέλθω σύντομα!

Απαντήσεις, κέρασμα και συναισθήματα...

Ξημερώματα 17 Σεπτεμβρίου του 1968 αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να δω πως είναι ο έξω κόσμος εκτός από την κοιλιά της μαμάς μου! Και εκείνη, απ'ότι θυμάμαι, ήταν αρκετά πρόθυμη να ελευθερωθεί, παρόλο που είχε περάσει μία εξαιρετική βραδιά βλέποντας δύο γουέστερν στο σινεμά και ύστερα, τρώγοντας με λαχτάρα δύο πιάτα ψαρόσουπα! Δάκρυα χαράς και συγκίνηση γέμισε το δωμάτιο όταν πρωτακούστηκε το κλάμα μου!

Δάκρυα όμως κυλούσαν στο πρόσωπό της και όταν, ύστερα από 25 χρόνια, με καμάρωνε να βαδίζω προς τον σύντροφό μου, κρατώντας το μπράτσο του πατέρα μου! Ήταν 18 Σεπτεμβρίου του 1993, μια μέρα που τη θυμάμαι σαν ένα πανέμορφο όνειρο! Και είναι πραγματικά απίστευτο αλλά έχουν περάσει 19 χρόνια από τότε,  μα νιώθω σαν να ήταν χθες!!!

 ***

Ευχαριστώ για τις ευχές-μαντεψιές σας !!!

Το ευχαριστήθηκα τούτο το παιχνιδάκι, μια και έτσι μοιράστηκα μαζί σας τη χαρά μου!

Έγραψα λοιπόν σε χαρτάκια τα ονόματα των κοριτσιών που απάντησαν και στις δύο "ερωτήσεις" μου, τα έβαλα σ'ένα βάζο, τ'ανακάτεψα καλά και....σας παρουσιάζω......την....Fan !!!

 Καλοφάγωτο το δωράκι σου!!! 

Ένα δώρο προς άγνωστο παραλήπτη...

Ένα ζευγάρι σκουλαρίκια που έφτιαξα περιμένουν να κάνουν το ταξίδι τους προς........ποιός ξέρει που...!


Η Ρένα Χριστοδούλου από το "δια χειρός" της, προσκάλεσε, όσους πιστούς, σε ανταλλαγή δώρων!
Όποιος θέλει μπορεί να συμμετάσχει ως το τέλος του χρόνου!

Επίσης μην ξεχνάτε και το δικό μου παιχνίδι που θα βρείτε ΕΔΩ!

Καλή τύχη στις παιχνιδιάρες!!!

Ένα δώρο για τη Μyriam

Τα γαλλικά τα μισούσα σαν γλώσσα!
Ύστερα όμως από ένα χρόνο στο Βέλγιο, συνήθισα να τα ακούω. Και όχι μόνο...!
Γράφτηκα σε μαθήματα από το Σεπτέμβρη και μπορώ να πω επισήμως πλέον ότι το μίσος έγινε αγάπη!!!
Η καθηγήτριά μας είναι η Myriam.
Σε λίγες μέρες θα κάνουμε μία μικρή γιορτή για τα Χριστούγεννα και αποφάσισα το δώρο που θα της κάνω να είναι κάτι χειροποίητο, μια και της αρέσει κάθε τι που είναι φτιαγμένο απο τα χέρια και είναι μοναδικό!


Ευχαριστώ πολύ την para-kelsoscooks για τις συμβουλές της!
Ελπίζω κυρα-δασκάλα να μην είσαι αυστηρή μαζί μου...