Xριστός Ανέστη!

Χριστός Ανέστη εκ νεκρών,
θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασιν, ζωήν χαρισάμενος...

Χρόνια πολλά σε όλους, υγεία και αγάπη!
Ευχαριστώ για τις ευχές, τις επισκέψεις και τα καλά σας λόγια!
Ευχαριστώ για την αγάπη που μου στείλατε!
Την έλαβα, με ζέστανε και με συντρόφεψε όλες τις Άγιες μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας και του Πάσχα!

Να και μερικές φωτογραφίες:

Το εορταστικό τραπέζι το Μεγάλο Σάββατο
Νίκησα στο τσούγκρισμα των αυγών
Τα γλυκάκια μου δώρο για τους φίλους μας
Το παραδοσιακό πρωϊνό μου την Κυριακή του Πάσχα
Και του χρόνου, με υγεία, όλοι μας!!!

Ευχές.....

Ας είναι το Άγιο Φως της Αναστάσεως ο οδηγός μας για μια καλύτερη ζωή!
Ας γίνει το φετινό Πάσχα η αρχή της αναζήτησης της αγάπης ανάμεσα στους ανθρώπους!

Καλή Ανάσταση
Καλό Πάσχα

Ηαppy Easter

Bonnes fetes de Paque

Αντίο "μάστορα"....

Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης
Πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Ρασούλης
Άλλες ερμηνείες: Νίκος Παπάζογλου

Εδώ στη ρωγμή του χρόνου
Κρύβομαι για να γλιτώσω,
απ' του Ηρώδη το μαχαίρι
Μισολειωμένος στη Χιροσίμα σου
Κάτι προγόνων ξύδι και χολή
σ' αυτήν την άδεια πόλη

Εδώ στη ρωγμή του χρόνου
Θάβομαι για να μεστώσω
μες του Διογένη το πιθάρι
Στον όγδοο μήνα της, είναι η ελπίδα μου
Σχεδόν το βρέφος γύρω περπατά
καθώς εσύ κουρνιάζεις

Εδώ στη γιορτή του πόνου
Ντύνομαι να μην κρυώνω
του Ουλιάνωφ το μειδίαμα
Σαντάλια του Χριστού, φορώ στα πόδια μου
Πραίτορες, βράχοι πάνω μου σωρό
μα 'γω θα αναστηθώ

Mαμαδίστικες λαμπάδες!

Οι πρώτες λαμπάδες που έφτιαξα έγιναν δωράκι για τις φιλενάδες μου!
Χρησιμοποίησα κεριά από την εκκλησία γιατί εδώ λαμπάδες δεν υπάρχουν.Τα υλικά μου ήταν χαρτοπετσέτες, άλατα μπάνιου, ποτ πουρί και ρεσώ σε μπλέ και κόκκινο χρώμα.
Ύστερα έφτιαξα και τούλινες θήκες.Τις στόλισα με χορταράκι και κοτοπουλάκια.Τις επόμενες μέρες θα φτιάξω και τις λαμπάδες των κοριτσιών μου!
Και τη Μεγαλοβδομάδα πια θα κάνουμε τα κουλουράκια και τα τσουρέκια.

Προς το παρόν πασχίζω να τελειώσω με την πασχαλινή καθαριότητα, να σηκώσω τα χαλιά και να κάνουμε και επανάληψη στα μαθήματα των εξετάσεων με τη μικρή μου.
Βλέπετε εμείς είμαστε σε πασχαλινές διακοπές από τη Δευτέρα...

Τέσσερεις άντρες και μία ξανθιά στο κρεβάτι!!!!!!

Σας την έσκασα....έτσι;;;!!!!!

Φιλανθρωπικό "BAKE SALE"

Νοικοκυρές από 36 χώρες συγκεντρώθηκαν σε ένα χώρο προσφέροντας τα γλυκά τους αλλά και κάποιες αλμυρές γεύσεις με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για διάφορα ιδρύματα του Βελγίου αλλά και άλλων χωρών.
Η προσφορά ήταν η μεγαλύτερη όλων των χρόνων και το τραπέζι που στήθηκε τεράστιο!
Τα γλυκά της Ελλάδας ήταν χαλβάς σιμιγδαλένιος, μπουγατσάκια, εκμέκ κανταΐφι, ραβανί, κέικ μήλου-καρότου, ροξάκια, μιλφέιγ και σπανακοπιτάκια. Όλα πουλήθηκαν με μεγάλη επιτυχία!!!

Και ξαφνικά.....ΑΠΟΚΡΙΕΣ!!!!

Και ενώ εσείς ετοιμαζόσαστε με γοργούς ρυθμούς για το Πάσχα και ενώ και εμείς εδώ στα ξένα προσπαθούμε να μπούμε στο κλίμα των αγίων ημερών που έρχονται, μας προέκυψαν Απόκριες!!!

Την Κυριακή το μεσημέρι καθόμαστε να φάμε και ακούμε: ταρατατζούμ...μπαμ...μπουμ
Τι γίνεται;;; Από που προέρχονται οι τυμπανισμοί;;;
Κοιτάζω από το παράθυρο και βλέπω απέναντι, κάτω από το Δημαρχείο, να ετοιμάζεται αποκριάτικη παρέλαση αφιερωμένη στην Άνοιξη!
Για πότε αλλάξαμε ρούχα, για πότε βουτήξαμε τη φωτογραφική μηχανή, για πότε κατεβήκαμε στο δρόμο, ούτε που το κατάλαβα!!!

Να και οι φωτογραφίες....

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ και ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΨΕΜΑΤΑ !!!

Μαντινάδες κρητικές για τον καινούργιο μήνα:

Φάρσα πρωταπριλιάτικη ήταν ο έρωντας σου

κι εδά γιατρεύω τσι πληγές του ψεύτικου σεβντά σου.

*****

Μέσα στη σκέψη γίνεσαι τ’Απρίλη ανεμώνα

κι ο νους μου,για να μην χαθείς παγώνει την εικόνα.

*****

Απρίλη σ'ερωτεύτηκα, μικιό μικιό κοπέλι

κι η αγάπη μου εφούντωσε

σαν της φωτιάς το σπίθι.

*****

Εύχομαι ο νέος μήνας να είναι μια νέα αρχή για περισσότερες αλήθειες...

Τα βαρεθήκαμε τα ψέματα!!!

25η Μαρτίου: Χρόνια Πολλά σε όλους τους Έλληνες!!!

ΒΑΣΤΑΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!

Ημέρα ποίησης και Άνοιξης!

Ποίηση

Η ΜΑΡΙΝΑ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη - Μα που γύριζες Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους Γύμνωσε την επιθυμία σου ως το κόκαλο Κι οι κόρες των ματιών σου πήρανε τη σκυτάλη της Χί- μαιρας Ριγώνοντας μ' αφρό τη θύμηση! Που είναι η γνώριμη ανηφοριά του μικρού Σεπτεμβρίου Στο κοκκινόχωμα όπου έπαιζες θωρώντας προς τα κάτω Τους βαθιούς κυαμώνες των άλλων κοριτσιών Τις γωνιές όπου οι φίλες σου άφηναν αγκαλιές τα δυο- σμαρίνια - Μα που γύριζες Ολονυχτίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας Σού 'λεγα να μετράς μέσ' στο γδυτό νερό τις φωτεινές του μέρες Ανάσκελη να χαίρεσαι την αυγή των πραγμάτων Η πάλι να γυρνάς κίτρινους κάμπους Μ' ένα τριφύλλι φως στο στήθος σου ηρωίδα ιάμβου. Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη Κι ένα φόρεμα κόκκινο σαν το αίμα Βαθιά μέσ' στο χρυσάφι του καλοκαιριού Και τ' άρωμα των γυακίνθων - Μα που γύριζες Κατεβαίνοντας προς τους γιαλούς τους κόλπους με τα βότσαλα Ήταν εκεί ένα κρύο αρμυρό θαλασσόχορτο Μα πιο βαθιά ένα ανθρώπινο αίσθημα που μάτωνε Κι άνοιγες μ' έκπληξη τα χέρια σου λέγοντας τ' όνομα του Ανεβαίνοντας ανάλαφρα ως τη διαύγεια των βυθών Όπου σελάγιζε ο δικός σου ο αστερίας. Άκουσε, ο λόγος είναι των στερνών η φρόνηση Κι ο χρόνος γλύπτης των ανθρώπων παράφορος Κι ο ήλιος στέκεται από πάνω του θηρίο ελπίδας Κι εσύ πιο κοντά του σφίγγεις έναν έρωτα Έχοντας μια πικρή γεύση τρικυμίας στα χείλη. Δεν είναι για να λογαριάζεις γαλανή ως το κόκαλο άλλο καλοκαίρι Για ν' αλλάξουνε ρέμα τα ποτάμια Και να σε πάνε πίσω στη μητέρα τους, Για να ξαναφιλήσεις άλλες κερασιές Ή για να πας καβάλα στο μαΐστρο Στυλωμένη στους βράχους δίχως χτες και αύριο, Στους κινδύνους των βράχων με τη χτενισιά της θύελλας Θ' αποχαιρετήσεις το αίνιγμά σου. Οδ. Ελύτης ....ΚΑΙ.... Άνοιξη Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά με τα χεράκια της κι εγέμισ' από άνθη η πλάτη η αγκαλιά και τα μαλλάκια της. Κι εγέμισ' από άνθη... Αχ, σαν την είδα χιονισμένη την τρελή γλυκά τη φίλησα της τίναξα όλα τ' άνθη από την κεφαλή κι έτσι της μίλησα: Της τίναξα όλα τ' άνθη... Τρελή, σαν θες να φέρεις στα μαλλιά σου τη χιονιά τι τόσο βιάζεσαι; Μονάχη της θε να 'ρθει η βαρυχειμωνιά, δεν το στοχάζεσαι; Μονάχη της θε να 'ρθει... Του κάκου τότε θα θυμάσαι τα παλιά τα παιχνιδάκια σου σκυφτή γριούλα με τα κάτασπρα μαλλιά και τα γυαλάκια σου. Σκυφτή γριούλα... Γ.Δροσίνης ΥΓ: Συγχωρέστε με που είμαι απούσα και δεν σας απαντώ στα σχόλια που κάνετε αλλά μια ίωση με ταλαιπωρεί εδώ και μέρες! Ελπίζω να περάσει ΠΙΑ....!

Εκδρομή στο Στρασβούργο.

Αλλιώς την είχα φανταστεί την παρουσίαση αυτής της εκδρομής...
Ψιλοκρύωσα όμως, πονάνε τα κόκκαλά μου και ο λαιμός μου, βήχω και τσούζουν τα μάτια μου. Κουράγιο πολύ δεν έχω, όμως η υπόσχεση να σας δείξω φωτογραφίες πρέπει να πραγματοποιηθεί...
Λίγες φώτο λοιπόν από το πανέμορφο Στρασβούργο, μια πόλη γαλλογερμανικού ρυθμού εξαιτίας των κατά καιρούς κατακτήσεων...

Πριν απ' όλα και πάνω απ' όλα είναι...

...η αγάπη!!!

Το "πιστεύω" μου στη ζωή είναι: όταν δώσεις αγάπη, θα λάβεις αγάπη!
Ρομαντικό;;;
Ίσως!!!
Δεν σκέφτονται όλοι οι άνθρωποι έτσι και πολύ περισσότερο, δεν αισθάνονται το ίδιο!

Πόσες φορές, στο παρελθόν, εμπιστεύτηκα λάθος άτομα που νόμιζα για φίλες μου!!!
Λόγω του επαγγέλματος του πατέρα μου, αλλάζαμε συχνά περιοχές διαμονής και δεν έκανα ποτέ φιλίες καρδιάς, φίλες που να τις έχω από τα παιδικά μου χρόνια μέχρι σήμερα.

Έρχεται λοιπόν το απρόσωπο διαδίκτυο και φτιάχνει ανθρώπινες σχέσεις, όχι βέβαια βαθιά προσωπικές, αλλά ζεστές που σε κάνουν να αναρωτιέσαι: υπάρχουν ακόμα τέτοιοι άνθρωποι (...;....!...).
Ναι, αυτό είναι που νοιώθω όταν διαβάζω τα σχόλια που μου κάνετε: ΖΕΣΤΑΣΙΑ!

Αυτό το συναίσθημα ένιωσα και όταν έλαβα ένα όμορφο δώρο από την Χ....- alla logia, έτσι απλά γιατί ήθελε να μου στείλει κάτι από εκείνη!!!

Μακάρι να είχα μια τεράστια αγκαλιά να σας βάλω όλες μέσα,
να σας έχω κοντά, να εργοχειρομαγειρεύουμαι, να κουβεντιάζουμε με τις ώρες!

*
Οι σκέψεις μου αυτές τις στιγμές είναι και κοντά στη φίλη μου την Aya από την Ιαπωνία εξαιτίας του σεισμού. Μακάρι να είναι καλά και αυτή και η οικογένειά της και το αγέννητο μωρό της!!!

Επιστροφή στα πάτρια(;) εδάφη...

Ύστερα από απουσία λίγων ημερών λόγω διακοπών, επιστρέψαμε μόλις τώρα και έπιασα δουλειά: να δω σχόλια, τι γίνεται στο διαγωνισμό της Βιβής, τι έγινε στα μπλογκοσπιτα όλες αυτές τις μέρες...!
Επειδή όμως τα φυντάνια μου δεν έχουν ούτε αύριο σχολείο -οπότε γίνεται μάχη για τον υπολογιστή- θα σας γράψω σε επόμενη ανάρτηση περισσότερα για το που πήγα, τι είδα...κτλ
Ως τότε...ευχαριστώ που νοιάζεστε για μένα (βρήκα σχόλια αγάπης) και που με ψηφίσατε στο διαγωνισμό για την αποκριάτικη κατασκευή!

Ελάτε να χορέψουμε!!!!

Απόκριες είναι βρε παιδί μου...
Ελάτε να ρίξουμε ένα χορό!!!!

Ρίξτε και καμία σερπαντίνα...κανένα κομφετί...


Πώς σου φαίνονται SPIRTOKOYTAKI ( Άρωμα γυναίκας) οι κατασκευές μου;
Είναι η συμμετοχή μου στο παιχνιδάκι σου!!!
Άντε κορίτσια δημιουργείστε αποκριάτικα!
Σας περιμένουν σπουδαία δώρα στο μπλογκοσπιτάκι της φιλενάδας μας!

Και επειδή οι μέρες το επιτρέπουν....και για να γελάσει και λίγο το χειλάκι μας, χορέψτε και τραγουδήστε την "Πιπεριά"!!!!
Τραγουδούν ο Παπάζογλου, η Αρβανιτάκη,
ο Σαββόπουλος, ο Μηλιώκας και πολλοί άλλοι!!!

Καλές Αποκριές!!!
Να περάσετε όμορφα την Καθαρά Δευτέρα και να πετάξετε το χαρταετό σας πολύ ψηλά για να τον δω και εγώ από εδώ!!!

H αρχή...!

Ήταν το 1978, νομίζω την εκπομπή την έλεγαν "Για να δούμε τι θα δούμε". Ήταν ένα παιδικό τηλεπεριοδικό που μέσα στο περιεχόμενο του περιελάμβανε και κατασκευές! Δεν θυμάμαι -δυστυχώς- το όνομα της παρουσιάστριας-χειροτεχνίτισσας αλλά ήταν ακριβώς αυτή που με ενέπνευσε να ασχοληθώ με τις κατασκευές. Ήταν η αγαπημένη μου ώρα στην τηλεόραση! Απ'ότι θυμάμαι ανάμεσα στις κατασκευές μου ήταν ένα ρολόι από κουτί γάλακτος, συρταράκια από σπιρτόκουτα, κρεβατάκι-κούνια από πλαστικό μπουκάλι κτλ...
Μετά ήρθε η ώρα του κεντήματος, αγαπημένη ώρα του σχολικού προγράμματος! Τα πρώτα βήματα μου τα έμαθε η μαμά μου και ακολούθησε η δασκάλα μου! Ήταν για μένα μια ιεροτελεστία όλο αυτό με τις κλωστές, τις βελόνες και το ψαλιδάκι μου.
Εκείνο το καλοκαίρι της Πέμπτης δημοτικού μυήθηκα και στο βελονάκι από την αγαπημένη μου κρητικιά γιαγιά! Και εκείνη, περήφανη για τα επιτεύγματά μου, φρόντιζε να πληροφορεί γνωστούς και συγγενείς ότι με είχε μάθει βελονάκι!
Μερικά χρόνια πέρασαν και στη Δευτέρα Γυμνασίου η μαμά μου αγόρασε ραπτομηχανή! Δεν μπορούσα παρά να ασχοληθώ με αυτό το καινούργιο απόκτημά μας και έτσι ξεκίνησα να ράβω το ένα μετά το άλλο τα ρούχα της Barbie μου, τσαντάκια, πορτοφολάκια, θήκες για γυαλιά, νεσεσέρ και αργότερα αποκριάτικες στολές, κουρτίνες, σεντόνια...
Τελευταία έμαθα κοφτό κέντημα και το πλέξιμο του κορδονιού. Δασκάλα μου η αγαπημένη μου πεθερά που φρόντιζε πάντα να με ενθαρρύνει και να με παινεύει λέγοντάς μου ότι "η μαθήτρια ξεπέρασε τη δασκάλα"! Είχα να μάθω πολλά ακόμα απο αυτήν αλλά ο καλός Θεός είχε άλλα σχέδια...

Με τον καιρό εξοικειώθηκα με το διαδίκτυο και έφτιαξα αυτό το μπλογκάκι!
Γνώρισα όλες εσάς, επισκέπτομαι τα σπίτια σας και γεμίζω νέες ιδέες!
Μαθαίνω καινούργια πράγματα και υλικά!
Διευρύνω τη φαντασία μου και εμπνέομαι!
Και έτσι εξελίσσομαι...

Ευχαριστούμε Ειρηνούλα για την πρόσκληση να γράψουμε από που ξεκινήσαμε τη δημιουργική μας ζωή, έτσι απλά...
Ήταν μια ωραία ιδέα που με πήγε πολλά χρόνια πίσω και μου έφερε στο μυαλό ευχάριστες αναμνήσεις!!!

Καλό μήνα σε όλες και όλους!
Και όμορφη, μυρωδάτη Άνοιξη!!!

ΥΓ: Λυπάμαι που η ανάρτηση δε συνοδεύεται από τις ανάλογες φωτογραφίες αλλά, όπως γνωρίζετε ήδη οι περισσότερες, είμαι μακριά από το σπίτι μου...άρα και από τις δημιουργίες των περασμένων χρόνων!

Τεμπελιό ΤΕΛΟΣ...!!!

Σίδερο βουνό....στοπ
Κόρη άρρωστη....στοπ
Επισκέψεις έρχονται....στοπ
Σπίτι καράβι να κινήσει....στοπ
Δεν ξαναλέω "ΒΑΡΙΕΜΑΙ"...τελεία και παύλα!!!!