Xριστουγεννιάτικα ισλί

Παραδοσιακά, κάθε χρόνο, φτιάχνω ισλί με τη συνταγή της μαμάς μου. Και πάντα μου πετυχαίνουν...
Θυμάμαι βέβαια και τον πρώτο χρόνο του έγγαμου βίου μου που ήθελα να πρωτοτυπήσω και έφτιαξα άλλη συνταγή, γνωστής τηλεοπτικής μαγείρισσας και ήταν μεγάλη αποτυχία!
Έπρεπε να πάθω...για να μάθω!


Υλικά:
320 γρ. ζάχαρη
640 γρ. καλαμποκέλαιο
160 γρ. ζουμί κανελλογαρύφαλα
160 γρ. χυμό πορτοκάλι
1 κουταλιά σούπας σόδα
ξύσμα πορτοκαλιού
1,5-2 κιλά αλεύρι για όλες τις χρήσεις
καρύδια

Για το σιρόπι:
1 κουταλιά σούπας μέλι
640γρ. ζάχαρη
2 ποτήρια νερό
λίγο λεμονόζουμο
δύο ξυλαράκια κανέλλα

Στην πράξη τώρα:
Βάζουμε σε λεκάνη το λαδι και τη ζάχαρη και ανακατεύουμε. Προσθέτουμε το ζουμί και ανακατεύουμε ξανά. Μέσα στο πορτοκάλι ρίχνουμε τη σόδα και όλο αυτό στο προηγούμενο μείγμα, μετά το ξύσμα και το αλεύρι (το 1 κιλό πρώτα και από το δεύτερο όσο πάρει για να γίνει μία ζύμη μαλακιά). Κόβουμε μικρά κομμάτια ζύμης, όσο ένα μπαλάκι του πινκ-πονκ, κάνουμε ένα βαθούλωμα στη μέση, βάζουμε το καρύδι και το κλείνουμε. Στη συνέχεια σχηματίζουμε μικρά ελατάκια και "τσιμπάμε" τη ζύμη για να γίνει ανάγλυφη. Υπάρχει ειδικό εργαλείο γι'αυτή τη δουλειά αλλά, καθώς δεν το έχω, χρησιμοποιώ μία σπάτουλα για πίτες!
Ψήνουμε στους 175 βαθμούς για 30'-35'.
Εικόνες για την κατασκευή τους θα δείτε ΕΔΩ.

Μικρά μυστικά για τα ισλί:
-Δεν βουτυρώνουμε το ταψί.
-Σιροπιάζουμε τα ισλί ενώ έχουν κρυώσει εντελώς.
-Τα ρίχνουμε μέσα στο σιρόπι ενώ αυτό βράζει σε σιγανή φωτιά και τα γυρίζουμε και από τις δύο μεριές πριν τα βγάλουμε από την κατσαρόλα.

Ένα δώρο για τη Μyriam

Τα γαλλικά τα μισούσα σαν γλώσσα!
Ύστερα όμως από ένα χρόνο στο Βέλγιο, συνήθισα να τα ακούω. Και όχι μόνο...!
Γράφτηκα σε μαθήματα από το Σεπτέμβρη και μπορώ να πω επισήμως πλέον ότι το μίσος έγινε αγάπη!!!
Η καθηγήτριά μας είναι η Myriam.
Σε λίγες μέρες θα κάνουμε μία μικρή γιορτή για τα Χριστούγεννα και αποφάσισα το δώρο που θα της κάνω να είναι κάτι χειροποίητο, μια και της αρέσει κάθε τι που είναι φτιαγμένο απο τα χέρια και είναι μοναδικό!


Ευχαριστώ πολύ την para-kelsoscooks για τις συμβουλές της!
Ελπίζω κυρα-δασκάλα να μην είσαι αυστηρή μαζί μου...

Χωριάτικη πίτσα...όπως χωριάτικη σαλάτα!

Αυτή η συνταγή αφιερώνεται σε μία φίλη που με αγαπάει και μ' έχει κοροιδέψει πολύ γιατί τα φαγητά μου δε συνοδεύονται ποτέ από τις συνταγές!
Ήρθε λοιπόν η ώρα να αποκαλύψω τα μυστικά μου....


Η πίτσα αυτή είναι χωρίς σαλάμια και περιέχει ότι και μία χωριάτικη σαλάτα, εκτός βέβαια από αγγούρι. Γι'αυτό το λόγο την ονόμασα χωριάτικη....

Υλικά για τη ζύμη:
1/2 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κουταλάκι κοφτό αλάτι
2 κουταλάκια κοφτά ζάχαρη
1 φακελάκι ξερή μαγιά
1 φλυτζάνι νερό (220 γρ)
2/3 φλυτζανιού λάδι (125γρ)
1 κοφτό κουταλάκι μπέικιν
Ζεσταίνουμε το νερό . Ρίχνουμε τη ζάχαρη, το αλάτι, το λάδι και ανακατεύουμε. Αδειάσουμε τη μαγιά μέσα στη λεκάνι και σιγά σιγά το αλεύρι στο οποίο έχουμε πρώτα ανακατέψει το μπέικιν. Ανοίγουμε τη ζύμη σε μεγάλο ταψί (ή του φούρνου) αφού το έχουμε λαδώσει ή πάνω σε λαδόκολλα.Η ζύμη αυτή είναι γραμμένη πάνω στα φακελάκια της μαγιάς Γιώτη με μικρές παραλλαγές.

Η γέμιση τώρα:
Απλώνω κέτσαπ, πασπαλίζω με ρίγανη, κόβω φετούλες ντομάτα, ροδέλες ξερού κρεμμυδιού, ελιές, πιπεριά, μπόλικα τριμμένα τυριά, φέτα και γκούντα ή κασέρι.
Ψήνουμε στις αντιστάσεις, στους 180 βαθμούς, περίπου μισή ώρα, μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια της πίτσας.

Αυτή βέβαια είναι η δική μου επιλογή υλικών!
Αφήστε τη φαντασία σας να οργιάσει και δημιουργήστε τη δική σας νοστιμιά!!!

Ω έλατο...ω έλατο...μ'αρέσεις...πως μ'αρέσεις!!!

Κανονικά ο τίτλος έπρεπε να είναι: "Χιόνια στο καμπάναριο που Χριστούγεννα σημαίνουν..." γιατί...........χιονίζειιιιιιιιιιιιιιιιι!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Όμως έπρεπε να τιμήσω και το καημένο το δεντράκι μου που κάθεται υπομονετικά στο κουτί του όλο το χρόνο και έχει την τιμητική του μόνο για δύο περίπου μήνες!
Να το χρυσοκόκκινο δεντράκι μου
με φως
και...με τα φώτα του!
Να και το χωριό μου!
Όλο το σπίτι "μυρίζει" Χριστούγεννα!!!
Σε αυτό συνέβαλε και η καλή παρέα από τις φιλενάδες μου που ήρθαν σήμερα να πιούμε καφεδάκι.
Έφτιαξα και μερικά μεζεδάκια, έτσι για να μασουλάμε και κάτι όσο πίνουμε τον καφέ!
Συνταγέςκαι εικόνες σύντομα, μια και ο μπαρμπα-Blogger δε μου κάνει τα χατίρια σήμερα!
.....
Ήταν μία όμορφη και ζεστή μέρα η σημερινή!!!

Παιχνιδάκια με γεύση και αισθήματα!

Οι Άγιες μέρες μέρες πλησιάζουν και οι δουλειές εντός και εκτός σπιτιού άπειρες!

Πάντα όμως υπάρχει χρόνος για παιχνίδι, έτσι για να ξεχνάμε αυτά που μας πνίγουν και να θυμόμαστε αυτά που αγαπάμε!!!
Έτσι λοιπόν σας προσκαλώ...

α) για παιχνίδι μαγειρικής
στο "Είναι μιαμ ή μπλιαξ;"
β) για παιχνίδι στολίσματος
στις "Χειροκατασκευές" της Ρένας

γ) για ανταλλαγή δώρων
στο "δια χειρός..." της Ρένας Χριστοδούλου

δ) για διαγωνισμό χριστουγεννιάτικων κατασκευών
στην "Ανεράιδα".


Άντε κορίτσια...ελάτε να διασκεδάσουμε!!!

Και το Σαββατοκύριακο στο μπαζάρ των "Δρόμων ζωής"!
Που;;;
Στο 87ο Διαπολιτισμικό σχολείο Αθηνών (Ορφέως 58, κοντά στο μετρό Κεραμεικός από την έξοδο Κωνσταντινουπόλεως)
Θα είμαι και εγώ εκεί...νοερά,
αλλά οι πλεκτές, χειροποιήτες κατασκευές μου θα σας περιμένουν γιατί θέλουν πολύ να έρθουν στο σπίτι σας!!!

Ευχαριστώ που είστε ΠΑΝΤΑ κοντά μου!!!

Έρχονται τα Χριστούγεννα...καλό μήνα!

Αφιερωμένο σε όλους.....

Η δημοκρατία είναι ακριβή...

Αχ Ελλάδα.....

ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ 1940!!!

Δεν πρέπει να ξεχάσω...
Δεν πρέπει να εγκαταλείψω...
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΩ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΥΡΙΟ!!!


Πηγή φωτογραφιών: Google

Μπορείς και εσύ....

Ελάτε να αποδείξουμε ότι η αγάπη δεν είναι ακριβή!

Όλοι μπορούμε....!!!!

Xίλιες σιωπές....

Βόλτα στον κόσμο...χορεύοντας!

Πώς περνάει ο καιρός....

Πέρασαν τρία χρόνια από την πρώτη μου απόπειρα να δημιουργήσω αυτό το διαδικτυακό παράθυρο στον κόσμο!
Στριμωγμένη σε μια γωνιά του γραφείου μου, να ιδρώνω και να ξεϊδρώνω για να φτιάξω κάτι όμορφο: ένα ηλεκτρονικό ημερολόγιο!
Και να με τώρα, στην ίδια ακριβώς γωνιά να κάνω των απολογισμό μου...

Όλα άρχισαν από κάποια μαθήματα για την εκμάθηση του υπολογιστή, που ξεκίνησα περισσότερο σε πείσμα των πειραγμάτων των κοριτσιών μου!
Πόσα έμαθα από τότε!
ΠΌΣΕΣ ψυχούλες γνώρισα από τότε!!!

Όμως είναι διπλή γιορτή η σημερινή μέρα!
Γενέθλια για το μπλόγκ μου και γιορτή για μένα!!!
Θα πάρω λίγα γλυκά, θα κεράσω την οικογένειά μου αλλά δεν μπορώ να ξεχάσω και αυτούς που λείπουν φέτος για πρώτη φορά!
Γλυκόπικρη η γεύση της ημέρας λοιπόν...

Αντί για γλυκάκι ένα ΜΕΓΆΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ για την συντροφιά σας σε όμορφες και δύσκολες στιγμές....

...................

Το είχα καταλάβει ότι αυτό το καλοκαίρι δεν θα ήταν εύκολο...
Όπως και τα δύο προηγούμενα...
Μόνο δέκα μήνες άντεξαν χώρια ύστερα από 60 χρόνια κοινής ζωής.
Πήγε να τη συναντήσει σε ένα κόσμο διαφορετικό, εκεί που ο πόνος δεν υπάρχει.
Μόνο που περίμενα να "φύγει" την παραμονή της γιορτής μου όπως εκείνη "έφυγε" την παραμονή των γενεθλίων μου.
Βιάστηκε να δραπετεύσει χωρίς να προλάβουν να τον χαιρετήσουν αυτοί που έπρεπε...
Το σπίτι του ερήμωσε ξαφνικά...

Καλό μήνα!!! Η Ευτυχία κλήρωσε τα δώρα της...- Ηappiness has chosen the winners...

Tι είναι λοιπόν Ευτυχία;

Είναι να έχεις υγεία να απολαμβάνεις τα όμορφα της ζωής, να έχεις τριγύρω σου ανθρώπους αληθινούς, να απολαμβάνεις τη φύση και τους θησαυρούς της!
Είναι ο αγαπημένος μου, οι κόρες μου, οι στιγμές μαζί τους!
Είναι η γαλήνη της ψυχής, η ηρεμία του μυαλού, τα όμορφα συναισθήματα!
Η Ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να'ρθει!!!

What is happiness?

Happiness is to have health and enjoy life, to have true friends around you, to enjoy nature and its treasures!
Is my beloved husband, my daughters, the moments with them!
Is the piece of the sole, the cool mind, the kind feelings!
Happiness is what we're waiting to come!!!


Ευχαριστώ για τη συμμετοχή σας και τον δικό σας ορισμό για τηνΕυτυχία.
Το ερώτημα τέθηκε ύστερα από την ανάγκη μου να δω αλλιώς τη ζωή αυτές τις δύσκολες μέρες που περνά η Ελλάδα και -ίσως- να κάνω και εσάς να σκεφτείτε με κάποια αισιοδοξία το μέλλον.

Οι συμμετοχές έφτασαν τις 40!!!
Τα δώρα είναι τρία και ύστερα από κλήρωση τα κερδίζουν:

η Χρυσάνθη
η Χαρά
η Penelope

Πάντα τυχερές κορίτσια!!!

The lucky girls are Chrisanthi, Hara and Penelope from Greece!!!

Ας παίξουμε...- Let's play...

Ήρθε η ώρα για τις καλοκαιρινές μας διακοπές!
Που αλλού;;; Στην Ελλάδα, στο νησί μας!

Ευχαριστώ για την αγάπη σας και την παρέα που μου κάνατε όλο το χειμώνα,
ευχαριστώ για τη συμμετοχή σας στα σχόλια,
ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια!
Με κάνατε να συγκινηθώ, να γελάσω, να χαρώ!

Κλείνοντας λοιπόν τον χειμώνα, σας καλώ σε ένα παιχνιδάκι!
Θα πρέπει απλά να απαντήσετε στην ερώτηση "τι είναι ευτυχία;" για κάθε μία από σας. Περιμένω τις απαντήσεις σας μέχρι 30 Ιουνίου, οπότε και θα γίνει η κλήρωση!
Να περνάτε όμορφα!


It's summer time again and we're going to visit Greece for our vacations.
Thank you for the comments and for keeping me company the whole winter!
To close with fun this winter you have to answer to the question "what's happiness for you?" and you'll take part to a lottery on 30th of June!
Have a wonderful summer time!!!

Στο «σφυρί» το σπίτι του Κωστή Παλαμά!

Στο «σφυρί» βγαίνει το πατρικό σπίτι του
μεγάλου μας εθνικού ποιητή, Κωστή Παλαμά.

Για χρόνια οι Αρχές το είχαν αφήσει να ερημώσει και κανείς
(ούτε η Πολιτεία αλλά ούτε και οι ιδιοκτήτες)
δεν κίνησε τις απαραίτητες διαδικασίες
ώστε το πατρικό του να χαρακτηριστεί ως
μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς.

Έτσι, σύμφωνα με το dete,
ένα μεσιτικό γραφείο
αποφάσισε να βρει νέους αγοραστές
για το ιστορικό πατρικό,
η αξία του οποίοι ανέρχεται στο
1,5 εκατομμύριο ευρώ!

Το μόνο που θυμίζει τον ιστορικό χαρακτήρα αυτού του σπιτιού είναι μια εντοιχισμένη μαρμάρινη επιγραφή, ενώ ως τραγική ειρωνεία ακούγεται το σονέτο που είχε γράψει ο μεγάλος μας ποιητής ώστε να τιμήσει την πόλη που γεννήθηκε, την Πάτρα:

«Το σπίτι που γεννήθηκα κι ας το πατούν οι ξένοι
Στοιχειό είναι και μα προσκαλεί, ψυχή και με προσμένει
Το σπίτι που γεννήθηκα, ίδιο στην ίδια στράτα
Στα μάτια μου όλο υψώνεται, όλα και μ´ του τα νιάτα
Το σπίτι ας του νοθέψανε το σχήμα και το χρώμα
Κι ανόθευτο κι αχάλαστο και με προσμένει ακόμα
Το σπίτι που γεννήθηκα κι ας το πατούν οι ξένοι
Στοιχειό και σαν απάτητο, με ζει και με προσμένει»…

Άρθρο από το star.gr

Φτου...ξελευθερία!!!!

Ναι...Καλά το καταλάβατε...

Εξετάσεις ΤΕΛΟΣ!!!

Τι ήταν και αυτό το φετινό;;;

Πρώτη φορά εξετάσεις και οι δύο και εγώ μια τρελή, παλαβή, να τρέχω από δωμάτιο σε δωματιο!!!
Βλέπετε δε θέλουν τη βοήθεια του πατέρα τους - "μόνο η μαμά ξέρει" του λένε.

Υπομονή στα νεύρα, υπομονή στην κούραση!
Άλλο μάθημα μέρα παρά μερα και καμιά φορά και κάθε μέρα!
Ζαλίστηκαν αυτά, ζαλίστηκα και εγώ!!!
Ώρες-ώρες τα λυπόμουνα, άλλες πάλι τις μάλωνα!
Μαλώσαμε και αγαπήσαμε χίλιες φορές αυτές τις μέρες!
Η κλεισούρα βλέπετε...

Τέλος πάντων...Ότι έγινε, έγινε!!!
Καλά αποτελέσματα σε όλα τα παιδιά!

Καλό καλοκαίρι να'χουμε και Ελλαδίτσα μου σου'ρχομαι...σύντομα!!!

Εξετάσεις και άλλα.....

Πότε θα τελειώσουν αυτές οι εξετάσεις;;;

Υποφέρουν τα παιδιά μου, υποφέρω και εγώ!
Νεύρα, άγχος, κλεισούρα....δεν αντέχουμε άλλο οικογενειακώς!
Φέτος ξαναπάω α΄γυμνασίου και α΄λυκείου.
Μαμά φωνάζει η μία...μαμά φωνάζει και η άλλη!!!
Έχω γίνει λάστιχο!!!
Και μαζί οι δουλειές του σπιτιού!
Και το μάτι μου που πρήστηκε ξαφνικά λες και κάποιος μου έδωσε μπουνιά!
Πάνε τα εργόχειρα, πάει το σερφάρισμα, πάνε και οι συχνές επισκέψεις στα μπλογκόσπιτα...

Πότε θα τελειώσουν αυτές οι εξετάσεις;;;

ΥΓ: Ο blogger μου κάνει ακόμα νάζια!!! Μου απαγορεύει να αναρτήσω φωτογραφίες! Μόλις τελειώσουμε τις εξετάσεις θα του φτιάξω ένα γλυκό!!! Έμαθα ότι πιάνει το κόλπο....